bentenge

There is a crack in everything. That's how the light gets in/out.


23 reacties

De B-tjes van Oranje.

Het begon eigenlijk allemaal twee weken geleden toen ik op zondag al zappend op een verzameling blonde vrouwen botste. Per toeval. Maar wat was ik blij met dat toeval. Want mijn krant had er alvast nog geen woord over gelost. Het zal zijn omdat het een kwaliteitskrant is denk ik dan? Maar al na de eerste aflevering kon ik formeel zeggen dat mijn krant het volledig bij het verkeerde eind heeft. De eerste door mij gevolgde aflevering (er waren er al best wat voorbij) had naast mooie vrouwenbenen ook best wat spanning te bieden. Vandaag zijn we twee weken verder en is het de finale aflevering van de reeks.

Elke zondag probeer ik mijn eigen zieltogende en langzaam ten onder gaande goddelijke lijf nog wat common sense en vorm bij te brengen. Dat loopt steeds stroever en de zelfmotivatie ontbreekt regelmatig maar toch proberen we er elke week op zondagmorgen nog eens voor te gaan. Vandaag liep ik mijn 6,35km in 34 minuten en 40 seconden. Als voorbereiding op de apotheose deze namiddag tooide ik mijn lopend lijf in de juiste kleur.

De titel van dit logje zegt eigenlijk niets. Daarom voeg ik er voor de duidelijkheid “hup Holland hup, win die cup” aan toe. Straks zit ik dus alweer op een zondag naar mooi sportieve vrouwenbenen te staren. Het is een hobby als een andere. In de clash tussen de langbenige blondines uit het Noorden en de in oranje outfit getooide dames was het een dubbeltje op zijn kant. De Zweudse schonen speelden 75 minuten lang beter maar toen trapte Groenen de bal wonderbaarlijk mooi in de hoek voorbij de Zweudse goalie. Ik geef eerlijk toe, ik weet nog altijd niet of ik daar blij om ben. Maar nu het zover is en de Oranje B-tjes de finale van de wereldbeker spelen tegen de USA weet ik het wel. Hup Oranje Hup ! Win die cup.

 

 

Advertenties


14 reacties

Oproep(je).

Op een hete zondag (met nog heter in zicht) waag ik mij aan een kleine oproep richting de schare (wat een archaïsch woord vloeit daar nu uit mijn toetsenbord) vrouwelijke volgers/lezers van deze blog. Op zich doe ik zelden aan discriminatie maar aangezien ik er al aan begon doe ik nog even verder. De oproep richt zich niet alleen (reeds discriminerend voor de mannen onder mijn lezers) tot de vrouwelijke populatie maar nog iets specifieker tot diegene die ook nog moeder zijn. De M()(L)F-ers dus . Sorry, het is veel te warm weer en dat oververhit naast mijn lichaam blijkbaar ook mijn hersenen. Toch past die ene mogelijks aanstootgevende zin echt wel in een kader. Ik kom … er op terug.

Vaderdag is nu al even voorbij, maar de herinnering kijkt me toch telkens weer in de ogen als ik aan mijn bureautje plaats neem.

Ja, ik ben papa ! Van een fijne dochter dan nog. En ja, ik ben volgens die persoon (Hanne xxx) limited edition. Maar dat zijn we op zich allemaal, we zijn immers allen uniek. En ja, dat kun je links boven zien, ik ben lichtelijk verzot op (vrouwelijk) naakt. Bij voorkeur is dat naakt ietwat kunstig verpakt. Het werkje is van de hand van Elfie. Ik leerde haar via een vriendin op facebook kennen, kocht in augustus 2016 dat werkje (links boven op mijn bureaumagneetbord) van haar omdat het me overdonderde.

Ik bezocht daarna de eerste op de aankoop volgende tentoonstelling, namelijk wees-moeder in Brakel. Daar kocht ik nog een werkje. Sindsdien leerde ik haar kennen, en sloot ik naast haar werkjes vooral ook haar (als mens) in mijn hart. Onlangs schreef ik het haar nog via facebook: “wat ben jij toch een fijne mens.”

En wegens dat laatste (dat ik Elfie Kristiana als mens echt wel mag) doe ik dus een oproep(je) aan mijn vrouwelijke lezers die ook moeder zijn. Doe die fijne kunstzinnige meid (en jezelf denk ik) een plezier en schrijf haar even, omdat kunst be-vrij(d)t.

Haar verwachting/hoop rond dit project vind je op haar website onder lopende projecten : LINK.

 

 

 


34 reacties

Mmmode !

Deze week las ik met het Raam Open een blogje, namelijk modieus in je eigen stijl. Terwijl de hagel door het open raam naar binnen sloeg dacht ik na over mijn garderobe en genereerde een commentaartje op het betreffende logje. Maar het schrijfsel van Raam Open deed me beseffen dat ik in mijn concepten nog een oud logje had staan dat ik even kon recupereren. Het is immers alweer even geleden dat ik hier kwam typen ….

Mode dus ! Een tijdje terug vloog ik beroepsmatig op (dinsdagavond) en af (woensdagavond) naar Milaan. De heenvlucht confronteerde me een eerste keer met “mode”. Ik keek even mijn ogen uit aan gate 42 vlak voor het “boarden”. Het eerste dat me opviel was haar blote (strakke uiteraard) buik. Daarna merkte ik dat haar witte bovenstuk strak aansloot op haar onderliggende gekleurde BH. Na de veel te grote en dus opzichtige klassieke tassen (Gucci) viel het me op dat haar relatief sportieve broek nogal vreemd viel. Veel tijd om het in te schatten kreeg ik niet want ze was me al voorbij op weg naar het vliegtuig. Maar wonder o wonder, in het vliegtuig bleek ze net aan de andere kant te zitten op rij 15. Groot was mijn verbazing : haar broek viel gewoon open !

De vlucht terug op woensdagavond vanuit Milaan … Aanschuivend in de rij viel het me plots op dat de lange jas voor mij niet toebehoorde aan een man maar wel aan een vrouw. Onder de jas piepte naast een geruite zwart witte broek ook nog een paar geweldige sneakers. Ik probeerde er discreet een foto van te maken en dat gaf dus het volgende :

Geen idee of uit die voorbeelden iets te leren valt. Wat ik zelf wel heb is dat bij het uitdiepen van gevallen modebladen uit onze brievenbus mijn eerste gedacht na de eveneens eerste blik er eentje is van “dat is toch hetzelfde als vorige keer”? Vandaar dat ik net als Raam Open nog weinig animo heb om kleren te shoppen en dus mijn eigen “basisstijl” ontwikkelde. Die is redelijk standaard. Sneakers van het merk puma (die zitten goed en ik heb ze ondertussen in vier kleuren en stijlen). Grijze kouzen. Een zwarte shorty. Een blauwe jeans. Een T-shirt (doorgaans zwart) en een eenvoudige trui meestal in blauwe variant. Het moet niet te moeilijk worden als ik voor mijn kleerkast sta.

 

 


34 reacties

Back to the future ?

Even terug naar het verleden. En dit via een blogconceptje dat ik toen uitwerkte maar niet bracht.

Op 21 maart 2019 nam ik nog eens een screenshot van het voorblad van mijn krant. De eerste dag van de lente. De dag er voor op woensdag staakte een belangrijk deel van het onderwijspersoneel. Als gevolg daarvan gaat het Vlaams parlement blijkbaar akkoord met meer geld voor het onderwijs. Persoonlijk ben ik ver van een expert, maar ik geloof dat het een zinnige keuze is. Want het is denk ik nodig. Goed onderwijs voor iedereen is wezenlijk belangrijk. En de stijgende diversiteit en pogingen tot inclusie leggen extra lasten op de schouders van de onderwijsmensen. Dus die kunnen een extraatje wel gebruiken.

Verstomming. Blijkbaar sloeg iemand Nederland (met verstomming). Binnen in de krant kreeg ik dus voor de eerste keer Baudet op mijn boterham. Geen idee. Ik had echt geen idee wie dit nu weer was. Op basis van de exitpolls dacht men dat zijn partij uit het niets (qua zetels in de eerste kamer) de tweede grootste van Nederland ging worden (voor de provinciale verkiezingen). Na de telling bleek de FvD zowaar de grootste partij in de nieuw samengestelde eerste kamer. Van een doorbraak gesproken. De analyse na de verkiezingen gaat weer alle kanten op, maar het resultaat is duidelijk. De winnaars zijn de extremen. Je zou ook kunnen zeggen dat gematigde stemmen aan kracht inboeten.

Pikante foto’s interesseren mij dus ging ik even naar instagram. Want al wist ik dat de pikante foto van zijn instagram profiel verdwenen is, toch was ik benieuwd naar Thierry Baudet en het FvD. Ik bladerde even door de instagrammetjes en kwam uiteindelijk uit bij een kort filmpje rond een door de FvD ingediende resolutie tegen het goedkeuren van het Marrakech-pact. Interessant. Want uiteindelijk stevenen we hier in België, na de val van onze regering over het Marrakech-pact, naast Europese ook op nationale en regionale verkiezingen af eind mei.

Het wordt alweer een belangrijk moment denk ik. Zeker ook voor Europa. Hoe rechts zal Europa blijken te zijn na de verkiezingen? En hoe veel groene kracht zal er aanwezig zijn in België? Koffiedik kijken is het. Maar in Vlaanderen wordt er alvast van uit gegaan dat Groen de grote winnaar van deze verkiezingen zal worden. N-VA heeft met de Marrakechbocht zijn rechterflank willen beschermen, maar of hun last-minute-wake-up-call genoeg was om Vlaams Belang niet te laten groeien zal moeten blijken. Persoonlijk denk ik dat we hier hetzelfde zullen zien als in Nederland met een sterker Groen en een duidelijk sterker Vlaams Belang. De kans dat ons Belgische en Vlaamse verkozenen landschap na de verkiezingen er Nederlandser uitziet is groot. Verdere versplintering zal waarschijnlijk ook ons deel zijn. Vele kleintjes maken samen iets groots. Eendracht maakt macht. L’Union fait la force.

 

Moest het zijn dat je zin hebt in het filmpje, dat kan je hier vinden. “Zo kopieert Van Grieken de subtielere aanpak van Thierry Baudet in Nederland.” Ben net even gaan kijken op het instagram profiel van gladde boy TomVG, maar geen poedelnaakte zwembadrand foto’s. Zo ver gaat het kopiëren dus niet.

 


19 reacties

(F/J)(ak)e

En… wat denk je van de titel? Best wel complex om er iets deftigs uit op te maken niet?

Ik geef je dan maar een weetje mee over Bentenge: een beetje complex intrigeert me. Meer nog, ik hield er vroeger best wel van. En die liefde flakkert af en toe nog wel eens op. Na wat puzzelen zou je er eventueel dit kunnen uit maken… Fake Jake Fe. Voor de niet instagrammers onder jullie weet ik dus niet of de volgende LINK werkt, maar probeer het toch maar even. Ik gooi er voor de zekerheid ook nog een prentje tegen aan. Foto’s met schaamte op de wangen gepikt van de hierboven gelinkte instagram account van Marie Fe(de) & Jake Snow.

Helemaal ondersteboven van de mooie plaatjes? Het kan ook voor jou hoor, lees hier maar even: blog. Maar ik twijfel er niet aan dat er bij Marie&Jake naast de vele mooie plaatjes ook best wel nog heel wat andere momenten zijn.

En… wat dacht je van de introparagraaf en bijhorende foto’s? Best wel moeilijk inschatten waar dit alweer heen gaat niet? De eerste trigger voor dit logje was dus een artikel deze week in het dagblad van mijn echtgenote. Ik geef even de link naar het nieuwsbladsbladartikel . De twee minimalistische globetrotters willen via hun instagram en andere communicatiekanalen sensibiliseren rond gebruikers en plactic wegwerpen.

De tweede trigger kwam deze morgen als een moker binnen. Ergens hoorde ik wel al dat China niet langer ons meer complexe bedrijfsplasticafval wil “recycleren”. Maar ik dacht dat dat een mooie oplossing gevonden had. En dus sloeg ik nietsvermoedend bladzijde 17 van mijn digitale krant om… LINK. Omdat het zo belangrijk is kopieer ik alweer met het schaamrood op de wangen:

 

En deze morgen kreeg ik dus naast het artikel in De Standaard ook een mail van Avaaz (in mijn inbox). Ik tekende de petitie. Jij ook ? Want de Greenpeace slogan van mijn jeugd zou wel eens meer dan geldig kunnen zijn… NO (TIME TO) WASTE !

LINK naar de petitie van Avaaz.

 


20 reacties

After shock.

Shock-a-lock-a boom! What was that? After shock!

Everybody, everybody, U gotta rock, U gotta rock, Come on

32 jaar geleden al. Maart/april 1987. En jaar op jaar op jaar op jaar op jaar op jaar (ieder jaar dus) komt hij rond deze tijd van het jaar terug uit de kast. Net op tijd om de zomer in te luiden. Het blijft één van de albums die ik met heel veel plezier in de opening van de CD speler (van de auto) duw. Het begint met het wervelende sign-of-the-times en bevat dus ook de song Housequake.

Vandaag dus als logopener de zin die vorige week in mijn hoofd sloop en er (tot lichte ergernis van mijn vrouw) te pas en te onpas terug uit kwam. Shock-a-lock a boom ! What was that? Zelfs op zaterdagmorgen aan de ontbijttafel. Rologend keek de liefde van mijn leven me aan. Ik kan het niet helpen hoor schat. Er zit zoveel leven in die muziek. De andere kant van de tafel dacht waarschijnlijk : shut up (maar niet zonder de already) , damn.

Al shock-a-lock a boomend viel mijn blik op volgende artikel:

“Echt?” dacht ik. Terug op één ? Dit door goed te blijven verkopen, veel gestreamd te worden en voldoende ariplay op de radio. Ik kan het in alle geval hebben, want ik vond en vind (ook een jaar later) dit liedje een toppertje. Maar zie jij het andere ook ?

Het einde kwam op 21 april 2016, ondertussen drie jaar geleden. Toen verliet de purperen Prince de wereld. Ter ere van zijn zestigste verjaardag (7 juni 2018) bracht men in september 2018 een looking back to the original plaat uit, Piano and a microphone. Wat een fijne muzikant was dat toch, luister maar eens 17 days… song.

En kijk, op het moment dat Blov&Geike terug naar een Zoutelandse nummer één notering gaan kom ik te weten dat … Shock-a-lock a boom ! What was that? … inderdaad ! The party goes (nog even) on. Op 7 juni 2019 brengen ze dus nog een nieuw album uit, “Originals”.  Ik ben alvast benieuwd.

 


19 reacties

Ga-a-aa (en leef).

 

Vraag het me niet, ik weet het niet. Maar toch. Zo mooi. Aandoenlijk positief. Een bende “kwajongetjes” samen. Naar deze versie keek ik na het tegenkomen op facebook al een keer of drie. Een bijzondere dynamiek vind ik. Ik kan niet niet kijken.

Dat laatste doet me dan weer heel even denken aan een andere nederlandse import die vandaag de dag welig tiert in Vlaanderen. Deze versie vind je hier: link. Van een gans andere orde weliswaar. Vandaag de dag te vinden langs onze autowegen om chauffeurs iets duidelijk te maken. Naar het origineel van die import kan ik nu eens niet kijken kijken. Want dat is goed voor één keer. En dus breng ik het ook maar eens :

Voila ! Temptatieeeeum. Je moet dat dus soft aanblazen zodat het wat erotisch klinkt.

That’s all for now folks.