bentenge

There is a crack in everything. That's how the light gets in/out.


18 reacties

侘寂 / 01

Onvoorstelbaar ! De eerste maand van het jaar zit er alweer op. Ik sloot die maand gisteren af in Thermae Grimbergen in de warmte en de koude. In aanloop naar dat bezoek dook ik nog even door hun website. Groot was dus mijn verbazing toen ik het volgende zag :

 

Een dikke maand geleden zat ik ook voor dat venster naar buiten te turen. Gisteren koos ik niet voor Thermae Melsbroek maar wel voor Thermae Grimbergen. Bij het lezen van de Wabi Sabi op hun website dacht ik, verdemme, ik heb voor 2019 een oude nieuwste hype op mijn planning gezet. Het kan verkeren zei Bredero. Ik lees dus dat Wabi Sabi een lifestyle is. Die het streven naar perfectie aan de kant zet. Oef denk ik. Laat dat buikje dus maar zijn wat het is dacht ik en nam nog een Lion (die ik dus ook op at).

 

Gerelateerd aan Thermae Welness, zijnde naakt in een sauna, is paragraaf twee toch echt wel een pareltje? Benieuwd hoe lang de copywriter daar heeft over nagedacht. “Blij zijn met wat je hebt”. “Je imperfecties omarmen en de kleine dingen in het leven waarderen”. Ik ga er beter niet op in, anders mag ik straks alsnog naar de psycholoog om jeugdtrauma’s te leren verwerken.

Paragraaf drie pastte ik dus rigourues toe. Het is immers verboden om in de sauna prachtige zonsondergangen met de smartphone (or any other device) vast te leggen. Niet dat de zonsondergang prachtig was he. Het was grijs en ik heb zo het gevoel dat ik het ene moment nog in het licht naakt in een ijskoude vijver lag en het volgende door de duisternis over het pad wandelde. De zon ging volgens mij niet onder maar verdween gewoon zomaar. Plop. Het ene moment is ze er, het andere niet meer.

Vier ! Komt dat even goed uit. Zowel naar paragraaf als naar aantal. Ik sprak dus af met drie vrienden gisteravond. Gewoon om te genieten van hun gezelschap. Ik wou best wel samen met hen op de selfie om met ons naakte lichaam te pochen op sociale media maar mijn smartphone lag in de locker bij al mijn andere belongings. En dus deden we wat we anders ook doen maar deze keer om een andere reden. En om die reden dronken we dan maar gelijk een fles cava leeg. Elk anderhalf glas. De bijna-jarige trakteerde immers.

We waren alle vier gelukkig en dat maakte de avond perfect in zijn imperfectie. Als dat geen Wabi Sabi is, dan weet ik het niet meer.

 

PS : ja, Petra, je commentaar op mijn vorig logje was dus een heel goede vraag ! Bij deze dus het begin van een antwoord. 

Advertenties


30 reacties

2019…侘寂 & 整理

De laatste dag van 2018 genoot ik van de sinds deze kerstvakantie opgeruimde logeerkamer. Ik keek er op een aftandse televisie naar een nog aftandsere VHS cassette. Een film opgenomen van TV (ergens begin jaren 2000) door mijn mama zaliger speciaal voor mij. De kwaliteit van de band was abominabel als je aan de high resolution volledig computerbijgestuurde beelden van nu gewend bent. Maar het had iets ontwapenends. Het bracht me zoveel dichter bij het verhaal zelf. Want hoe ik het ook draai of keer ik ben visueel ingesteld. Slechte beelden met vervormingen, licht verkeerde kleuren en onscherpe vlakken deden me focussen op het verhaal zelf. Toch kwamen de beelden, zeker die van de golvende zee, heel goed binnen.

De film deed me na afloop ook even reflecteren. En dat is altijd weer goed vind ik. 2018 was voor mij het jaar waarin ik als het ware voor het eerst echt de acteercapaciteiten (hier stond bijna een typische tiepfout van mij die ik snel wiste) van twee Britse actrices opmerkte. Tilda Swinton blies me omver in Io Sone L’Amore en A Bigger Splash. En vandaag zat ik dus te staren naar Charlotte Rampling in Sous Le Sable. Een aanrader die film. Zo mooi. Zo traag. Zo intens. Het beeldje hierboven is het eindbeeld van die film.

Vandaag las ik meerdere wensen en overzichtjes. In de loop van 2018 liet ik denk ik een paar blogs van anderen los en vulde mijn “blogportfolio” ook een beetje aan. Een nieuwkomer die ik met veel interesse volg is “fra det gule hus”. Het huis van mijn jeugd is geel en zo kwam ik dus per toeval op hun/haar blog terecht. En vandaag, op de eerste dag van 2019 leerde ik er iets bij . Zonder twijfel kom ik er wel nog eens op terug. Wabi-sabi. Persoonlijk denk ik dat er best al wel wat wabi-sabi in mij of mijn leven sloop. En dat ga ik in 2019 combineren met iets dat professioneel ook weer op de planning staat. Seiri (zie titel : 整理), Seiton (整頓), Seisō (清掃), Seiketsu (清潔) en Shitsuke. Ook wel gekend als 5S. Al beperk ik me op persoonlijk vlak waarschijnlijk tot Seiri.

Mijn voornemen voor 2019 : 侘寂  en  整理. Die twee zouden aanleiding moeten geven tot minder maar ook meer en vooral tot vertragen en verdiepen.