bentenge

There is a crack in everything. That's how the light gets in/out.


16 reacties

(h)art

Vrijdag 19 oktober. Benieuwd of ik een rollercoaster die begon op de laatste zondag van september kan afsluiten. Ik hoop het echt, want indien niet, dan is er iets aan het hartje. De specialist weet me dat straks te zeggen. Hij zal dat baseren op de 48 uur opvolging die gebeurde van maandagochtend 8 oktober tot woensdagaochtend 10 oktober. Om deze opvolging te duiden geef ik even een visual :

Yep ! 5 sensoren. Ik waande me even een soort robocop. Dit probeerde ik fotogewijs nog even te versterken. Op woensdag was ik zo blij dat ik de verwijdering van de sensoren vierde met een bezoek aan een art-gebeuren. En meer dan een week later ben ik daar nog altijd blij om. Want voor mij loonde het bezoek echt de moeite. Ik kon er mijn hartje aan ophalen.

Als intro naar die gebeurtenis ga ik even naar een andere blogpost, namelijk eentje van Max uit/van de Hemel. Dat ik die blog breng heeft twee redenen. Reden één : mijn hart zit ook a little left from the centre. Althans als ik vanuit mijn positie kijk that is. Maw van boven naar beneden. Vanuit andermans positie zou het eerder a little right from the centre zijn. (In dat geval kun je natuurlijk de tekening van Max 180° “rotaten”.) Reden twee : de tekening op zich in de betreffende blogpost.  Ik herhaal ze even voor het geval je niet naar de bloglink ging :

Nog even een tip van de sluier rond reden bis : “potloodtekeningen, kunst, cultuur en andere Gentse verhalen” is de baseline van Max zijn blog. Helemaal toevallig haalde ik mijn (h)art-je op in Gent, namelijk in het SMAK. De reden van mijn bezoek aan het SMAK : RDK ! Voor ik aan Raoul zijn werk kwam passeerde ik ook werk van Zhang Peili. Dat geef ik hier als extraatje zomaar even mee :

Het was speciaal allemaal. En ik vond het meer dan ok. Bij het standje/werkje met bovenstaand naastschrift bleef ik even staan. Ik kwam er ook nog even terug, maar het duurde tot de zaalwachter uitleg gaf voor ik het doorhad. Interessante doordenker van Zhang Peili. Ik geef even de installatie mee :

Meer heb ik daar niet over te zeggen, u zoekt het zelf maar uit. Naast Zhang was er dus ook Raoul De Keyser. Ik wist in grote lijnen wel wat hij schilderde, maar wou dat nu dus eens met eigen ogen op ware geschilderde schaal bekijken. Art doet mijn hart immers regelmatig een tel overslaan. Maar dat vertel ik de hartspecialist straks wel even.

Ik heb er nog geen moment spijt van. Wat een mooie retrospectieve. Al bladerend door de foto’s die ik maakte kan ik moelijk kiezen  en dus maak ik een soort vierluikje, maar dat had even goed een vijftienluikje of zelfs een dertigluikje kunnen zijn op basis van mijn gemaakte foto’s.

Have a great weekend ! En als je niet weet wat doen omdat de eerste regendagen sinds lang er (mogelijks) aan komen… ik raad alvast vanuit mijn eigen perspectief het SMAK aan. En dan kun je, moest dat nog niet gebeurt zijn, de incorrectie uit het vierluikje hierboven halen.

 

Advertenties


22 reacties

M.E.E.R. ?

Nog twee keer slapen ! Meer exact nog 48 uur. Rond 15.00 op zondag 14/10 gaan de luikjes terug dicht voor een paar jaar en in de twee uur die daarop volgen stromen de eerste exit-polls over het volk en zijn verkozenen in spé. Vroeger keek ik uit naar de verkiezingen zelf. Nu kijk ik vooral uit naar het sluitingsuur van de poppenkast. Met alle respect voor al die mensen die zich inzetten om te komen tot degelijk bestuur, maar het is gemiddeld gezien een kinderlijke bedoening.

In de aanloop naar de lokale verkiezingen waagde ik me drie keer kort in het commentarenveld van een facebookpost. De eerste keer was dat met betrekking tot de stad waar ik graag zou willen wonen. Dit naast mijn geboortestad, waar ik ook nog wel zou willen wonen. Ik reageerde dus in een post van “Gent Wake Up : Gentse Burgers”. Na mijn reactie die dus een beetje kritisch was naar de gebrachte boodschap toe kreeg ik een uitbrander van jewelste van één van de oprichters van Gent Wake Up / Gentse Burgers. Het kwam er kort gezegd op neer dat mijn vrienden die Gent over de jaren heen beter zagen worden grote uilskuikens zijn. Dat ze niet kunnen vergelijken met vroeger. En dat ze mogelijks beter weg gebleven waren uit Gent. En wat ik überhaupt op hun forum kwam doen. Ik geef even een artikeltje mee (link). Directe democratie staat er te lezen. Ik heb er heel sterk mijn bedenkingen bij. Veel blabla.

Omdat ik me dus niet meer mocht moeien op een ander, ging ik dan maar even kijken wat er te vinden was op facebook in de groep “Politiek in Asse”. Ik reageerde een eerste keer ergens en mijn interventie en intelligentie werd gelijk de grond ingeboord door een andere commentator op een post die van een andere politieke partij dan de zijne was. Ik deed het dan nog een tweede keer op een post die wel van de betreffende partij kwam. Ik denk persoonlijk dat mijn facebookpostinteractie interessant en onderbouwd was. Ze was zelfs nog ludiek afgesloten met een “alvast één partij waar ik door een duidelijk programma niet meer hoef over na te denken of ik er op ga stemmen ;-)”. De originele schrijver van de post kon er nog wel mee lachen en reageerde gevat. En toen kwam zijn voorzitter en stichter van de partij tussen in het commentaarveld.

Daarom herhaal ik het hier nog eens. Zodat ik het zelf wat beter kan laten bezinken. Vooruitstrevend. Openminded. Luistervaardig. Kordaat. Je kunt dit ook lezen als “V.O.L.K.”. Nu hoop ik dat iedereen in aanloop naar de verkiezingen door heeft dat het volk zal kiezen wie morgen de macht heeft in zijn of haar gemeente. Ik denk persoonlijk van mezelf dat ik openminded en luistervaardig ben. Maar ik ben dus ook kordaat. De reactie van de voorzitter/oprichter van die volkse partij was ook kordaat maar vooral G.R.O.F. Ik noteer dus in mijn boekje dat burgerbewegingen je reinste flauwekul zijn. Voor de volledigheid geef ik ook hier even een artikeltje mee (link).

Wat kijk ik dus uit naar het einde van “part 1”. Helaas is het natuurlijk zo dat de sequal, zoals het regelmatig ook bij films het geval is, zo nodig nog bloederiger en extremer en waarschijnlijk minder kwalitatief zal zijn. Ik kijk er echt niet naar uit. Maar ik hoop wel even mee met Nele : mag het iets meer zijn ja ?

Het enige leuke aan deze verkiezingskoortsige periode was de hoeveelheid post die dagelijks in de bus zat. Een mens zou er zich nog belangrijk door gaan voelen. Zolang hij maar wegblijft van de sociale media that is. 🙂

Anyway ! Kies verstandig en goed ! Stem M.E.E.R. tenzij je minder wil… stem dan vooral M.I.N.D.E.R.

 

 

 


17 reacties

Wolkig hoofd.

Vijftig ! Hopelijk denk je als lezer niet gelijk in grijstinten, want ondanks het feit dat het vrijdag is ga ik die weg niet op.

Vijftig ! Het aantal foto’s dat ik deze morgen nam al starend naar de weg (die ik wel opging samen met de hond), de velden, de omgeving en de lucht.

En toen ik een blogpost van Liese las (link) dacht ik …  Mezelf bewust maken van de schoonheid van de natuur is belangrijk. En net als Liese ben ik in feite geen groene omdat mijn gebruik van resources (water, energie, vlees, …) te hoog ligt ten opzichte van wat een planeet met x miljard mensen aankan en dat als een gevolg van en overmatig gebruik van resources ik ook veel te veel afval genereer.

Vanmorgen bleef ik net als Lieze en haar kinderen letterlijk stilstaan bij de lucht. Ik scrolde eens door de foto’s op mijn gsm en het aantal lucht- en omgevingsbeeldjes ligt schrikbarend hoog. Meer dan vijftig tinten lucht !

Verder keek ik mogelijks op dezelfde manier naar de lucht als Liese want ook ik telde het aantal strepen door vliegtuigen gemaakt. Ze zijn op zich mooi om zien. Maar het zal sommigen niet vreemd overkomen als ik zeg dat mijn hart er wel even van gaat bloeden. Want het zijn er veel. Mogelijks meer dan de wereld op iets langere termijn aan kan. Wat uiteraard ook geldig is voor veel andere transportmiddelen. Ik dacht er dus even over na. En maakte een beeldje.

 


20 reacties

All I am… ?

 

 

Nu weet ik dus niet of je de clip bekeek en het liedje beluisterde. Maar los daarvan vraag ik toch maar even… wat kwam er allemaal in je op?

“I am so gratefull for everything I have and for the life I get to live” (Jess Glynne). Dat denk ik ook soms. Want het kon veel slechter. Even een gemeende buiging richting mijn ouders voor de kansen en de opvoeding die ik kreeg. Deze week was ik ’s avonds na een training in Kuurne onverwachts nog eens binnen gesprongen bij de papa. Een fijn moment. Wat zeg ik ? Een zeer fijn moment. All I know and all I am … is (thanks to) you. ❤ daddy.

Het start in B&W. Een eenvoudig wit t-shirt boven een net iets complexere zwarte broek. Het witte t-shirt lichtjes geknoopt op de rug. Stijl kost niet zo veel denk ik dan. Tot ik zie dat het witte t-shirt een krokodilleke op de borst heeft. Van dat krokootje ben ik al heel mijn leven een beetje ondersteboven. Ik droeg het en draag het recent weer zeer regelmatig. Wel niet de op de borst gestikte (of geplakte) versie maar eerder de op de borst gespoten versie. Jaja, een Lacoste-geurtje kan ik wel verdragen op mijn huid. De andere versie, die een t-shirt of polo (door het eenvoudigweg aanbrengen van het embleem) gelijk tien keer duurder maakt, is niet mijn ding. Al haalde ik wel de krokodil van mijn flesje parfum en stak ik die in mijn portefeuille. Zot zijn doet geen zeer. Wat de krokodil-kledij betreft en niet kopen: opvoeding weet je wel. ❤ daddy.

Deze week liep de sportiefste&meest modieuze van onze ingenieurs (en bij uitbreiding de rest van de bedrijfspopulatie) rond in een gerestylde sportbroek met zijstreep. Zie minuut 1.00 van de clip. Ik gaf haar even mee dat ze helemaal mee was met de mode. In return vroeg ze me of ik het ook mooi vond. Ik dacht even na en gaf dan mijn eerlijke mening. Nee. En ik meen het he. Wie bedenkt zo’n kleding ? Het is naar mijn mening niet om aan te zien. Ik geef het maar even mee.

 

 

 

 

 

 

 

 

 


25 reacties

Man man man toch (bis).

Donderdagavond 6 september hing ik lui te wezen voor het kleine scherm. We hadden net huizenjagers gekeken en ik was nog vol van mooie woongelegenheden aan de kust. Het gezapper met de toetsbak leverde ons uit aan de gebroeders Coppens. Nu wist ik via de kranten wel al wat die mannen aan het begin van hun ik weet niet hoeveelste seizoen gingen brengen, maar het sneed me toch even de adem af hoor. Ze gingen grotendeels uit de kleren en onder de scanner. Daarna wisten we als kijker precies hoeveel vet waar zat. Best interessant vond ik dat voor even.

Maar persoonlijk was ik toen met moeite bekomen van het nadenken over mijn vrouwelijke kant (dat moet dan Natasha zijn) of ik (althans de man in mij) kreeg al gelijk een confrontatie met de Vlaamsche man via de gebroeders Coppens. Verder dan de eerste analyse van de dokters in Leuven keek ik niet. Maar kijk, mijn vrouw haar ochtendkrant wist me op donderdag 13 september te melden dat ze vandaag gewoon verder wandelen op het ingeslagen pad.

Gelukkig zitten er naast wat beperkte vulgariteit, lees maar even het onderschrift bij de gespierde foto, ook een paar interessante leerpunten in/aan hun nieuwe programma verbonden. Een groot deel daarvan was reeds te lezen in de link naar het de Standaard artikel hierboven. Wat ik vooral leer is dat te diep (en te snel) gaan geen goede zaak is. Dat je moet opletten voor hyperfocus die aanleiding kan geven tot eetstoornissen. Ook interessant : ze poseerden voor een spuitgastenkalender die te koop is in het Kruidvat. Ik laat het even bezinken.

Op persoonlijk vlak waren de drie weken verlof een periode van weinig sport en (net) te veel eten en (alcoholisch en/of suikerig) drinken. Met een licht pafferigend resultaat. Na mijn vakantie woog ik zomaar even drie kilogram meer dan er voor. Ondertussen zijn we een maandje verder en zijn die er weer af. Voeding is de truuk leerde ik. Maar nieuw is dat inzicht uiteraard niet.

Nu vraag ik me wel even af of ik niet eens een Coppens-tje zou doen. In de light versie weliswaar, want zo gespierd als die spuitgasten vind ik persoonlijk zelfs op foto niet echt mooi. Tot nu toe heb ik mij daar nog nooit kunnen toe brengen. Fitnesszalen zeggen me heel weinig. Ik denk dat ik het maar ga laten bij wat het is en wat het was bij de gebroeders Coppens voor hun experiment begon.


16 reacties

Stel je voor …

Hier mijmerde ik al even over het vleugje grootstad dat aan bod komt in “Humans of New York”. In dat logje opende ik met een liedje en aangezien daar weinig negatieve feedback op kwam doe ik dat nog maar eens. Ik breng dus een liedje van een zanger die een kleine tien jaar van zijn leven in New York leefde (tot zijn dood in 1980).

 

Het liedje dateert van mijn geboortejaar ! Enfin, niet dat dit belangrijk is. Volgens wikipedia schreef Lennon dit tussen het groen in Tittenhurst Park. Even meegeven. Omdat dit wel belangrijk is voor wat volgt, zonder evenwel afbreuk te doen aan de inhoud.

Ik las dus in Humans of New York het volgende :

“When it starts to get crowded, I’ll leave.  Because I can’t stand the looks.  You know how many people were gonna sit on that bench over there, but decided against it, because of what’s sitting right here?  I drank myself into homelessness.  So I’m not looking for violins or tissues.  But I used to be in the mainstream.  I was somebody once, and people used to look at me without any barriers or animosity.  I can tell you this: when John Lennon sings ‘Imagine,’ it’s complete bullshit.  He was living in the Dakota when he wrote that, overlooking Central Park.  Imagine no possessions?  He should have written a song about all the wonderful things that he had.  Imagine nothing to live or die for?  No Yoko?  No career?  No child?  No fame?  No status?  Well here I am.  There’s no peace here.”

Persoonlijk vond ik het interessant. Ik beelde het me even in. Zittend op een bank.

 

 


29 reacties

Man man man toch.

Surfend door het aanbod bedacht ik dat als ik het dan toch zou doen ik het liefst mijn mannelijkheid in Frida of Natasha zou stoppen.

De voorbije zondag facebookte onze Belgische staatssecretaris met het grootste stemmenpotentieel in Vlaanderen bij de volgende nationale verkiezingen (link) een mening de wereld in. Dat kwam dan op maandag in de digitale krant. Even stelde ik me de vraag “waar is de staatssecretaris eigenlijk mee bezig” ? Maar goed, het was blijkbaar naast zondag (dus in principe betalen we hem niet om te werken) ook gewoon vakantie voor den Theo. Ik denk dat hij zich stierlijk verveelt op vakantie.

Persoonlijk doe ik geen enkele moeite om me voor te stellen hoe onze “beleidsvoerder” al zittend aan de zwembadbar (in een overgedimensioneerde zwemshort op onelegante mannelijke sletsen) zich verslikt in zijn halve liter bier. “Verdemme” roept hij naar zijn vrouw die ondertussen haar best doet om de kroost te entertainen “a zo ben ik toch niet he vrouwtje”. “Ziet dat nu af” schreeuwt hij tegen zijn medebarhangers. “Draait de wereld nu echt helemaal door of ligt het aan mij?” terwijl hij zijn mobieltje met schaars geklede mannen in het gezicht van andere halveliters drinkende tooghangers duwt. Van zijn barkruk stappend “allee venten, serieus, kijk nu eens naar mij” en zijn mannenlijf in short etalerend zegt hij verder “ik heb al die ongein toch niet nodig om goed in mijn vel te zitten?” Omdat 98% van zijn licht aangeschoten mannelijke toehoorders, de warmte en het bier doen immers hun werk op die in vakantie zijnde hersenen, hevig beginnen te knikken bedenkt Theo dat hij dat best wel kan gebruiken in de aanloop naar het winnen van de verkiezingen en gooit het gelijk op facebook. Op vakantie leest een echte man (en anders ook niet denk ik) immers niet eerst het partijprogramma voor hij op het www zijn mening deelt.

De Theostorm ging niet direct liggen deze week en er kwam heel wat extra info rond de topic. Zoals deze uitleg in mijn persoonlijke krant (die ik in de week enkel digitaal lees). Stel dat ik even de Theo een hak (jaja, haha) wil zetten en me met ongein ga bezig houden. Ik ben immers een heteroeseksuele gehuwde man ouder dan veertig. Volgens de woordvoerder van “man mysterie” de basiskenmerken van hun typische klant (naast een wat aparte smaak en een meer dan behoorlijk inkomen). Dus surfte ik even naar de website van Homme Mystere en kwam dan tot de conclusie die hierboven staat in de eerste zin op dit logje. De oorspronkelijke veroorzaker van de man man man toch storm in de Vlaamse kranten was dus de nederlandse Telegraaf (https://www.telegraaf.nl/nieuws/2480957/nu-ook-sexy-lingerie-voor-mannen).

 

PS : voor de geïnteresseerden geef ik ook even in link onder het woord de info rond Frida en Natasha. Natasha ziet er ook niet slecht uit in mini dress.