bentenge

There is a crack in everything. That's how the light gets in/out.


25 reacties

Zege(n/l)s.

Bij de bloggende heer P.P. lees je niet over vijftig tinten van het één of het ander maar wel over vijftig wonderlijk(st)e uitvindingen. Speciaal voor de heer Pannenkoek geef ik even de aandelenevolutie van de firma B-Post weer. Ik raad hem via deze alvast aan, indien hij zou beleggen in postzegels, dat zeker niet op te lange termijn te doen. Shorten is hier het juiste woord zou ik durven stellen. Want dat het rendement op korte termijn soms bovenmaats (lees groter dan 0,11%) kan zijn lijkt me wel evident. Verschillen van 15% doen zich regelmatig op (relatief) korte termijn voor maar op de langere termijn lijkt het rendement vooral negatief en naar beneden te zijn.

Maar zijn logje zette me wel aan het denken. Ik verzamelde in tegenstelling tot P.P. in mijn jongere (!) jaren wel postzegels. Persoonlijk vond ik die dingen reuze interessant. De heer P.P. stelt in zijn logje “vroeger stond op het merendeel van die dingen de kop van de koning (met een beetje geluk stond de koningin ernaast, of erachter als die in profiel werden genomen)”. Dat ging ik dus even opzoeken.

Ik haalde mijn drie postzegelboeken uit een zelden gebruikte kast. Blies er het stof af en draaide voorzichtig de eerste bladzijde om van het bruine neplederen Henzo-album. Lap zeg. Allemaal koning Boudewijn hoofdjes. Wel in zeker vijftig verschillende tinten. Maar in geen velden een koningin te bekennen. Pas op bladzijde veertien vind ik de eerste postzegel met van koning&koningin (zie linksonder in volgend beeldje). Bladeren door die postzegelboeken is als wandelen door de geschiedenis. Ik selecteerde niet geheel willekeurig vier postzegels en maakte een beeldje:

L’histoire se répète. Blijkbaar gaat zowel het visbestand als het bomenbestand er al sinds 1986 op achteruit in Europa. Wat momenteel ook gedeeltelijk terug aan de orde is en waardoor onze regering zich daarnet hervormde van zweeds gekleurd naar oranje-blauw was reeds begin jaren ’60 een thema. Zie hiervoor de postzegel rechts boven. Pacem in Terris. “Due to her importance and popularity, Pacem in Terris is deposited at the UN archives.”

 

Advertenties


33 reacties

It’s om/a soap.

“Gadjegie nie mee betogen in Brussel voor the climate?” “Mo nink maske, it’s toch al om soap.” En ik geloof dat echt he. Het is om zeep. Enkel een totalitair (quasi wereldwijd) “groen” regime is in staat de evolutie te keren.

Maar wat nog erger is. It’s a soap. Op facebook kreeg ik dus hier en daar een paar mensen te zien die aangeven dat ze naar de mars voor het claimen van het klimaat gaan. Ik mag alvast hopen dat ze dat maximaal (qua verbruik van natural resources) per trein doen of nog beter per fiets of om het helemaal goed te maken te voet. Dat zou pas echt een message zijn waarmee je het klimaat claimt. Vanuit alle hoeken en kanten van België te voet naar onze hoofdstad optrekken voor het claimen van het klimaat. Wie vanuit de Westhoek naar Brussel wou nam een weekje verlof en vertrok op maandagmorgen met zijn knapzak en proviand. En idem dito voor de rest.

Voor ik neerschrijf dat ik het van sommigen hypocriet vind om daar naar toe te gaan lees ik toch even waarom mensen naar Brussel moeten trekken vandaag. Twee organisaties blijken de mars voor het “claimen” van het klimaat te organiseren. Ik denk even na over het woord claimen en loop al helemaal vast. Maar dat “het klimaat” geen bijzaak is, dat geloof ik ook. Ik heb een dochter nietwaar. Dan maar even gaan kijken wat de eisen zijn van de organisatoren.

Eerst even gluren bij de climate express. “Naar een democratie die verder gaat dan om de paar jaar bolletjes kleuren. We willen een participatief beleid, voor en door mensen. Een samenleving waar iedereen mee beslist welk spoor we volgen…”. Ik las de rest ook nog even door en dacht toen “Serieus m/v-en van de climate express?” Al sinds de Grieken de democratie bedachten (ik heb dat van horen zeggen) is er een continue flow van oefeningen. We zitten denk ik dicht bij het best haalbare systeem in België. Er is hier zelfs zoveel democratie en inspraak dat alles er stil van gaat staan. “Power to the people”?

Ik leun even achterover, denk aan de discussies die we soms bij ons op het werk in ons landschapsbureau hebben. En nu parafraseer ik even een collega die gaat kopen waar het goedkoop is en tijdens een discussie over de impact van dergelijke ketens op enerzijds arbeidsomstandigheden en anderzijds milieu zegt : “fuck the climate (express)”.

Nog even lezen wat de klimaatcoalitie eigenlijk hoopt te bereiken met hun mars in Brussel. Sjonge denk ik na het klikken op de klimaatcoalitie aanbevelingen link. Dat is doordacht. Meer nog, dat is serieus goed uitgewerkt. Ik steek mijn handen even in de lucht en doe een wave voor de klimaatcoalitie. Ik leun ook hier even achterover en denk dat ik dit best wel kan hebben. Meer nog. Ik twijfel even of ik niet onder hun vlag mee ga stappen in Brussel. De meeste van hun eisen kan ik best wel hebben. Sommige lijken rap rap nog even toegevoegd om zeker het ganse spectrum te coveren en de link te maken naar de softe meer menselijke kant.

Zelf denk ik nog even na. Zou het mogelijk zijn? Een soort groen communistisch systeem waar iedereen recht heeft op een gelijke hoeveelheid “ecologische voetafdruk” en je dus enkel kan doen of verbruiken volgens een bepaalde vastgelegde ecologische munt? Maw je krijgt op jaarbasis per persoon recht op x m² voetafdruk. Als je kiest om vlees te eten zul je bvb niet meer met het vliegtuig op reis kunnen. Of als je te veel spulletjes koopt vervallen je rechten om met de auto rond te rijden. Ik laat even de cijferaar in me los en bedenk dat het nogal een oefening zou zijn. Het lijkt me niet makkelijk haalbaar. De impact op onze Westerse leefgewoonten zou fenomenaal zijn.

Tijd voor een zondagse aperitief denk ik. En dus ga ik er uit met twee beeldjes uit de Standaard van dit weekend (uit het artikel “Het klimaat niet mijn zaak“).

Daar leer je dus uit dat het eten van minder vlees wel werkt. Een gedragsverandering gedreven door lichamelijke gezondheid en mediagenieke acties. Wat dus helemaal niet werkt: minder vliegen. Gezien de advertising en de “belevings-maatschappij” (google eens op bucket list en je hebt direct door dat drie vierde van de buckets vol zitten met vliegreizen) waar we momenteel in leven snap ik dat ook. Het verplaatsingsgedrag is relatief dus geen goede indicator. Het zou interessant zijn om te weten hoeveel km op jaarbasis alle particulieren samen afleggen en of dat toeneemt of afneemt.

En dan ook nog even de impact van de overheid: reglementering werkt en subsidie geven ook.

Voila sie, ik ben alvast benieuwd met hoeveel ze subiet zijn voor het “claim the climate” event. En wat die blauwe cirkel in die handplamen eigenlijk betekent.

 


36 reacties

Witter dan wit. (disclaimer: 18+)

Teee-Giiii-I-F. TGIF. En niet zomaar een vrijdag hoor. Nee, het is een zwarte. Dat wou ik even in beeld brengen en bij het zoeken naar een “visual” stond ik in dubio. Het werd uiteindelijk dit beeldje:

Persoonlijk vind ik het zeer stijlvol en het oog wil ook wat. Bovendien symboliseert het zwart/wit beeld iets dat ter sprake kwam in mijn vorige logje. Namelijk de discussie of helpers van Sinterklaas witte, zwarte of intermediaire roetachtige pieten moeten zijn.

Ondertussen dacht ik even na over de titel van mijn schrijfseltje en kwam dus uit op wat er nu bovenaan staat. Ver heb ik niet moeten zoeken hoor. De dash-reclame kwam zomaar in me op. Al is Dash ondertussen naar stralend wit opgeschoven denk ik. Wat niet onlogisch is, witter dan wit kan gewoon niet. Maar de titel is gelinkt aan wat nog volgt. Al is het dan mogelijks wel een lichte doordenker. Denk ik. Eerst ook nog even meegeven dat ik vind dat mijn leven pas echt startte toen ik voorbij de drempel van tien jaar bolde. Die introductie is van belang voor een beter begrip van wat volgt.

Cijfertjes, ik heb er al heel mijn leven iets mee. Zeker sinds het eerste middelbaar is meten weten en had ik altijd interesse in de analytische en meetbare kant van dingen. Dat maakte dat ik heel graag wiskunde deed en het eigenlijk ook nog met plezier studeerde. Ondertussen schoof ik al wat op hoor. Ik besef ondertussen heel goed de relativiteit van cijfers en van wat er achter kan schuilen. Dan denk ik bijvoorbeeld maar even aan de gele hesjes, die op de bres staan wegens te hoge brandstofkosten. Hun “kijkhoek” is anders dan mijn manier van kijken naar het cijfer 1.46€/liter.

Piemel(s), ik heb er al heel mijn leven iets mee. Zeker sinds het eerste middelbaar omdat het toen al onder jongens een vorm van plagen/pesten was in kleedkamer en zwembadomkleedhoek. Een handdoek verdween al eens en zette sommigen in hun blootje. Ook de grootte was onder jongens een punt van spot. Maar dit onderwerp brengt me dus ook even terug naar mijn vorige logje. Ik ga de foto die in link onder de fotograaf zit niet hernemen, maar ik kan je verzekeren, die piemel was “zwart”. Even een zijsprong: naar het schijnt is het zo dat als een piemel in rust al heel groot is er bij “e-rectificatie” niet veel meer bijkomt. Maar goed, volgens metingen (jaja, cijfertjes) is de gemiddelde zwarte piemel significant groter dan de gemiddelde witte piemel. Dus zwart > wit.

En dan heb je dus nog ook witter dan wit. Wit > witter-dan-wit. Zeker als je het op een bepaalde manier gaat “wassen”. En dat is wat in me opkwam toen ik in mijn favoriete krant een stukje las met de titel “primeur in Belgie: ‘normale’ penis toch verkleind“.

TGIF !

 

 

 


32 reacties

Kijkhoek. (disclaimer: 18+)

Kijk eens aan, de B-post stakingen zijn nog maar net de deur uit en we krijgen al een nieuw golfje te verwerken. Waar B-post nog (gezien de blijvende B in die post na een mislukte fusie met de noorderlingenpost-NL) een door en door Belgisch issue was is het ondertussen steeds sterker aanzwellende protest van de gele hesjes gedragen door een Zuiderse golf. Frankrijk staat immers in vuur en vlam vanwege (volgens sommigen) te hoge brandstofprijzen.

Mijn eerste reactie: dure brandstofkosten zijn goed voor het milieu. En toen daalde ik neder na het lezen van “de balans” van Ruben Mooijman in mijn weekendkrant. In het kort staat daar dus dat de impact van een verhoogde taks op brandstof op het gedrag van automobilisten (en hun verlaagde afgelegde km-aantal) beperkt is. Het “verhogen” van taks op brandstof van vliegtuigen zou een wezenlijk grotere impact hebben wegens een hogere (prijs)elasticiteit. Maar tot nader order blijft deze taks zerozerozerozero…(naar analogie met een andere gele hesjes man). De reden is dat vliegtuigen “grensoverschrijdend” zijn en Europa dat niet aankan. Zeg nog eens dat die Brexiteers volledig ongelijk hebben.

Wegens te emotioneel liet ik het economiekatern dan maar voor wat het was en ging gelijk naar het katern wonen. Het oog wil immers ook wat.

Het gebouw rechtsboven vind ik zalig mooi op de dakvensters na. Het lijkt ook een heel heel klein beetje op dat van ons maar dan stukken groter en met dat verschil dat het onze twee schoorstenen heeft. Een kleine voor de “brander” waar de warme en verontreinigde verbrandingslucht van onze radiatorsturende en warm water brengende stookolieketel naar buiten moet. En een tweede schoorsteen die geplaatst is vanuit een mogelijks toekomstige behoefte maar zonder veel nut momenteel.

Ik noem de tweede voor het gemak de zwarte-piet schoorsteen. Vooreerst omdat ze stukken zwaarder geschapen is dan de kleine stookoliebranderschoorsteen. Maar vooral omdat het immers al tien jaar is dat de Sint en zijn helpers net voor deze schoorsteen hun brave-kindjes-cadeautjes brengen. En dat brengt me dan naadloos van een Zuiders probleem (de dure zwaar getaxeerde stookolie en zijn gele hesjesterrorisme) naar een Noorders probleem.

Want het is me wat… daar ten Noorden van ons Belgenlandje. Ik las een leuk stukje met lezersbrieven in de Volkskrant. Het thema leeft alvast zie ik. Geen idee hoe dat bij ons zit, maar veel protesten zag ik alvast nog niet. Voor de rest ben ik nu aan het overwegen of ik wel of niet nog een briefje ga leggen en mijn schoentje ga plaatsen (voor de schoorsteen). En ik onthou uit de subtitel van het artikel in de Volkskrant dat de eenvoudigste oplossing mogelijks is om aan de Zwarte Pieten evenveel Witte Pieten toe te voegen. Even dacht ik ook nog een beeldje te brengen rond zwarte piet. Maar het enige beeldje dat op dat moment in me opkwam was er eentje van Robert Mapplethorpe. Die zwart/wit topfotograaf had ook een fascinatie voor (witte en) zwarte piet. Maar dat is euh… materie… die eigenlijk niet thuishoort op een publiek toegankelijke blog met mogelijks minderjarige lezers.

Ach, even meegeven dat de titel aangeeft dat de hoek van waaruit je een kwestie benadert heel belangrijk is voor de manier waarop je iets ziet. En dat de 18+ er in kwam vanwege de link die ik uiteindelijk toch nog toevoegde aan de naam RM.

 

 


23 reacties

Work work work work work.

En daarna gaan we uit. Op donderdagavond bezocht ik met de dochter het Koninklijk Circus. Wat een prachtig leuke zaal. En hadden wij even geluk, want er was zowaar iets te doen. Een popprinsesje gaf er de aftrap van haar Europese Gouden Tour. Dus bleven we even hangen in de tribune en pikten zomaar een paar liedjes mee. We vonden het beiden best leuk en voor we het goed en wel door hadden vervloog meer dan anderhalf uur en zat haar concert er op. 30 jaar is ze ondertussen bezig. Haar afsluiter bleef in de auto en in de oren van dochterlief en mezelf hangen.

 

Het ontstane onevenwicht ten huize Bentenge bracht ik terug in balans door op zaterdag met een andere belangrijke dame in mijn leven naar Gent te gaan. We kozen wel voor iets dat net iets minder pop was dan Kylie. Gent blijft in mijn hart als de stad waar ik ooit nog wel eens terug zou willen gaan wonen. Al stijgt ondertussen het steeds mooier wordende Kortrijk met stip in die lijst. Moest je het je afvragen, op nummer één staan nog altijd de Belgische Ardennen.

Maar goed, Gent dus op een zaterdagavond. De locatie was nieuw voor ons. In de achtertuin van het Gravensteen vonden we het NTGent ARCA. Leuke kleine intieme setting. Zo intiem dat als je naar de counter moet om tickets af te halen je bijna met iedereen contact maakt om door te kunnen. Ook de weg naar de zaal is laveren tussen tafels en toog en mensen. Echt groot is het er dus niet. Maar wel heel mooi gedaan. Naast de zaal en ontvangstruimte annex drinkplaats was vooral het gebeuren een toppertje. Het was eens iets helemaal anders. Ik vind het alvast een aanrader. Mining Stories. Work work work work work.

Op weg naar ons terugvoermiddel (dat we onder de Kouter achtergelaten hadden) liepen we nog even langs het stadhuis. De burgemeester was niet thuis. Wat ook niet kan gezien de burgemeester er nog in de maak is. Naar de uitkomst van dat blauw-groene robbertje ben ik echt benieuwd. Diegene die het niet haalt kan als het echt moet nog gaan schuilen in de “skoapstal”.

 

 

 


27 reacties

(h)art

Vrijdag 19 oktober. Benieuwd of ik een rollercoaster die begon op de laatste zondag van september kan afsluiten. Ik hoop het echt, want indien niet, dan is er iets aan het hartje. De specialist weet me dat straks te zeggen. Hij zal dat baseren op de 48 uur opvolging die gebeurde van maandagochtend 8 oktober tot woensdagaochtend 10 oktober. Om deze opvolging te duiden geef ik even een visual :

Yep ! 5 sensoren. Ik waande me even een soort robocop. Dit probeerde ik fotogewijs nog even te versterken. Op woensdag was ik zo blij dat ik de verwijdering van de sensoren vierde met een bezoek aan een art-gebeuren. En meer dan een week later ben ik daar nog altijd blij om. Want voor mij loonde het bezoek echt de moeite. Ik kon er mijn hartje aan ophalen.

Als intro naar die gebeurtenis ga ik even naar een andere blogpost, namelijk eentje van Max uit/van de Hemel. Dat ik die blog breng heeft twee redenen. Reden één : mijn hart zit ook a little left from the centre. Althans als ik vanuit mijn positie kijk that is. Maw van boven naar beneden. Vanuit andermans positie zou het eerder a little right from the centre zijn. (In dat geval kun je natuurlijk de tekening van Max 180° “rotaten”.) Reden twee : de tekening op zich in de betreffende blogpost.  Ik herhaal ze even voor het geval je niet naar de bloglink ging :

Nog even een tip van de sluier rond reden bis : “potloodtekeningen, kunst, cultuur en andere Gentse verhalen” is de baseline van Max zijn blog. Helemaal toevallig haalde ik mijn (h)art-je op in Gent, namelijk in het SMAK. De reden van mijn bezoek aan het SMAK : RDK ! Voor ik aan Raoul zijn werk kwam passeerde ik ook werk van Zhang Peili. Dat geef ik hier als extraatje zomaar even mee :

Het was speciaal allemaal. En ik vond het meer dan ok. Bij het standje/werkje met bovenstaand naastschrift bleef ik even staan. Ik kwam er ook nog even terug, maar het duurde tot de zaalwachter uitleg gaf voor ik het doorhad. Interessante doordenker van Zhang Peili. Ik geef even de installatie mee :

Meer heb ik daar niet over te zeggen, u zoekt het zelf maar uit. Naast Zhang was er dus ook Raoul De Keyser. Ik wist in grote lijnen wel wat hij schilderde, maar wou dat nu dus eens met eigen ogen op ware geschilderde schaal bekijken. Art doet mijn hart immers regelmatig een tel overslaan. Maar dat vertel ik de hartspecialist straks wel even.

Ik heb er nog geen moment spijt van. Wat een mooie retrospectieve. Al bladerend door de foto’s die ik maakte kan ik moelijk kiezen  en dus maak ik een soort vierluikje, maar dat had even goed een vijftienluikje of zelfs een dertigluikje kunnen zijn op basis van mijn gemaakte foto’s.

Have a great weekend ! En als je niet weet wat doen omdat de eerste regendagen sinds lang er (mogelijks) aan komen… ik raad alvast vanuit mijn eigen perspectief het SMAK aan. En dan kun je, moest dat nog niet gebeurt zijn, de incorrectie uit het vierluikje hierboven halen.

 


22 reacties

M.E.E.R. ?

Nog twee keer slapen ! Meer exact nog 48 uur. Rond 15.00 op zondag 14/10 gaan de luikjes terug dicht voor een paar jaar en in de twee uur die daarop volgen stromen de eerste exit-polls over het volk en zijn verkozenen in spé. Vroeger keek ik uit naar de verkiezingen zelf. Nu kijk ik vooral uit naar het sluitingsuur van de poppenkast. Met alle respect voor al die mensen die zich inzetten om te komen tot degelijk bestuur, maar het is gemiddeld gezien een kinderlijke bedoening.

In de aanloop naar de lokale verkiezingen waagde ik me drie keer kort in het commentarenveld van een facebookpost. De eerste keer was dat met betrekking tot de stad waar ik graag zou willen wonen. Dit naast mijn geboortestad, waar ik ook nog wel zou willen wonen. Ik reageerde dus in een post van “Gent Wake Up : Gentse Burgers”. Na mijn reactie die dus een beetje kritisch was naar de gebrachte boodschap toe kreeg ik een uitbrander van jewelste van één van de oprichters van Gent Wake Up / Gentse Burgers. Het kwam er kort gezegd op neer dat mijn vrienden die Gent over de jaren heen beter zagen worden grote uilskuikens zijn. Dat ze niet kunnen vergelijken met vroeger. En dat ze mogelijks beter weg gebleven waren uit Gent. En wat ik überhaupt op hun forum kwam doen. Ik geef even een artikeltje mee (link). Directe democratie staat er te lezen. Ik heb er heel sterk mijn bedenkingen bij. Veel blabla.

Omdat ik me dus niet meer mocht moeien op een ander, ging ik dan maar even kijken wat er te vinden was op facebook in de groep “Politiek in Asse”. Ik reageerde een eerste keer ergens en mijn interventie en intelligentie werd gelijk de grond ingeboord door een andere commentator op een post die van een andere politieke partij dan de zijne was. Ik deed het dan nog een tweede keer op een post die wel van de betreffende partij kwam. Ik denk persoonlijk dat mijn facebookpostinteractie interessant en onderbouwd was. Ze was zelfs nog ludiek afgesloten met een “alvast één partij waar ik door een duidelijk programma niet meer hoef over na te denken of ik er op ga stemmen ;-)”. De originele schrijver van de post kon er nog wel mee lachen en reageerde gevat. En toen kwam zijn voorzitter en stichter van de partij tussen in het commentaarveld.

Daarom herhaal ik het hier nog eens. Zodat ik het zelf wat beter kan laten bezinken. Vooruitstrevend. Openminded. Luistervaardig. Kordaat. Je kunt dit ook lezen als “V.O.L.K.”. Nu hoop ik dat iedereen in aanloop naar de verkiezingen door heeft dat het volk zal kiezen wie morgen de macht heeft in zijn of haar gemeente. Ik denk persoonlijk van mezelf dat ik openminded en luistervaardig ben. Maar ik ben dus ook kordaat. De reactie van de voorzitter/oprichter van die volkse partij was ook kordaat maar vooral G.R.O.F. Ik noteer dus in mijn boekje dat burgerbewegingen je reinste flauwekul zijn. Voor de volledigheid geef ik ook hier even een artikeltje mee (link).

Wat kijk ik dus uit naar het einde van “part 1”. Helaas is het natuurlijk zo dat de sequal, zoals het regelmatig ook bij films het geval is, zo nodig nog bloederiger en extremer en waarschijnlijk minder kwalitatief zal zijn. Ik kijk er echt niet naar uit. Maar ik hoop wel even mee met Nele : mag het iets meer zijn ja ?

Het enige leuke aan deze verkiezingskoortsige periode was de hoeveelheid post die dagelijks in de bus zat. Een mens zou er zich nog belangrijk door gaan voelen. Zolang hij maar wegblijft van de sociale media that is. 🙂

Anyway ! Kies verstandig en goed ! Stem M.E.E.R. tenzij je minder wil… stem dan vooral M.I.N.D.E.R.