bentenge

There is a crack in everything. That's how the light gets in/out.

Gecollectioneerde prullaria.

26 reacties

Even terug in de tijd… naar 11 juni 2020. Ik breng het concept integraal. Een logje uit het verleden beleeft het heden.  

Het was al een lange weg tot “hier”. Hier dat is dus zowel tijdsmoment, fysieke locatie als psychische toestand. En nog zo veel meer. Ook Bentenge. Het pad mijner tijd komt samen in dit moment. En ook weer niet, want het gaat gewoon verder na het nu&hier. Dat is wat ik nu aan het bedenken ben. En of ik überhaupt nog wel iets neerpen. De zin van nog meer ontgaat me bij momenten helemaal. En dan krijg je die “triggers”. En ga ik toch even neerzitten. Aan mijn pc. En maak de volgende visual:

En nog geen twee seconden later weet ik het alweer niet meer. Draait mijn geest in het ro(n/o)d en beschrijft ongeveer alle curves die je in x=f(y) kunt beschrijven. Merk op: dit is in twee dimensies. Het had eigenlijk ook best in drie kunnen zijn, nl x=f(y,z), gezien de plaatsen waar mijn geest naar afdwaalt. Maar dat dit logje niet terug keert naar een x=y+2 versie lijkt me evident. Het zal zoals gewoonlijk weer totale chaos zijn. Mogelijks helemaal zonder deftig eindpunt. Ik val wat dat betreft in herhaling. Maar kijk, aangezien er ook in macaroni en potpourri schoonheid zit kan dit best wel.

Ik keer samen met mezelf terug naar 1989. Het moet oktober of november geweest zijn. Ik schoof op van de schoolbanken naar de universiteitsbanken. Vond mezelf toen al zeer intelligent en volwassen maar er was nog wat groei mogelijk. En toen ging het dus mis. Of net niet. Alles hangt af van het perspectief waaruit je “het” bekijkt. Je zou kunnen zeggen dat ik toen een “mens aan de grens” was. Ik luisterde met aandacht naar iemand die voor de eerste keer echt aan de boom schudde. Hij vertelde het verhaaltje van de typische vlaming die op zijn oprit en pad naar de voordeur elk stukje onkruid aan het uittrekken was. En noemde dat een vorm van antropocentrisme. Terwijl hij (bleek veel later) eerder een aanhanger was van ecocentrisme.

Intermezzo:

Deze doos moet zo ongeveer even oud zijn denk ik. Of nee, eigenlijk zelfs een jaar of 5 ouder. De doos van mijn eerste Nike’s ever ! Gekocht in een uitverkoop ergens in Roeselare. Ik denk op de markt/braderie. Op dit moment herbergt die doos nog altijd “aandenkens”. Een week of twee terug (iemand omschreef me als enigzins nostalgisch ingesteld) deed ik de doos nog eens open en ging door al die prullaria die erin te vinden waren.

De mens aan de grens. Een onbegrijpelijk stukje verplichte literatuur tijdens mijn eerste stapjes aan de universiteit. Het betoog en “lesgeven” van de professor maakte (op mij) indruk toen. En kijk nu eens. Hij was ook een verzamelaar. Van “prullaria”. Van die stukjes kun je er een groot aantal gaan bewonderen in het MAS. Naar het schijnt is uit die collectie van Jaap Kruithof ook gewoon een zittend naakt te voorschijn gekomen. Wie zijn afgelegde weg een beetje kent kan dat absoluut niet verwonderen. Van gereformeerde calvinist tot … (enkel God weet dat).

Toch denk ik dat het zo langzamerhand tijd wordt om hier wat prullaria (zeer ruim begrip) weg te werken. Een Bentenge prullaria collectie is zo ongeveer het laatste waar iemand op zit te wachten.

En toen was het vertelseltje uit.  

Auteur: bentenge

°1971 (Kortrijk, Belgium). Man.

26 thoughts on “Gecollectioneerde prullaria.

  1. Een schoenendoos uit Roeselare, een heel boeiend verzamelobject. Wiskunde of wat die formulies ook mogen zijn, is niet mijn ding. Ik zal er mijn zoon eens bijhalen, die is nogal filosofisch aangelegd.

  2. Best een zwaar stukje wat over prularia gaat eigenlijk, en wiskunde, heb ik maar 2 jaar gehad en toen uit mijn pakket gegooid, dus… hahaha dyscalculie helpt niet echt met cijferen 😉

    x

  3. Vaag verhaal Bentenge😄

  4. Prullaria, maar dan wel mooi verwoorde prullaria.

  5. En wat wil je nu precies zeggen? Gewoon ‘to the point’ komen, lijkt me in velerlei opzichten een pak makkelijker dan te scheren over omwegen.

  6. Container bestellen en volkappen!

  7. Zo’n schoenendoos met memorabilia heeft denk ik elk mens wel. Best bewaren. Die docent heeft je behoorlijk (aan)geraakt tijdens die ontvankelijke eerste studiejaren. Een pad langs onvermoede avonturen ontsloten. Vergeet niet de balans bij het “opruimen”. Weggooien blijkt zonde als berouw te laat komt.

  8. Geen touw aan vast te knopen. Gaat het wel goed met je?

  9. Een typisch bentege-logje. Gaat alle richtingen uit met veel omwegen.
    Een geweldig stukje. Ik ben ook wel een beetje zo.
    Geen zittend naakt in je collectie?

  10. Geweldig die schoenddoos!
    Herkenbaar ook het gevoel,
    dat je schrijft zonder te weten.
    Omdat het er altijd toe doet.

    Fijne dag!

  11. Fantastische Nike doos !

  12. Ik kreeg even “kouwe kriebels” bij het zien van die wiskundige formules. Het kwam nog niet niet tot een allergische reactie.
    Zo’n attributendoos heb ik ook, al is het er dan geen van Nike. Een zwarte. Met van die metalen hoekbeschermers en een etikethoudertje op de zijkant. Maar daar hoeft geen kaartje in. Er is maar één zo’n doos en ik ken de inhoud blindelings. Eigenlijk hoef ik hem niet eens open te doen. Ik kan er in gedachten in rommelen zonder het stof te toucheren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.