bentenge

There is a crack in everything. That's how the light gets in/out.


23 reacties

Geluk-zaai-stokje.

Even meegeven dat ik “hier” (lees de blogwereld aka “Bentenges world”) wel nog ben hoor al is het dan in de lurkende vorm (op andere blogs). Ben ik al lezend even in gedachten verzonken (jaja, ik ben een man en kan toch twee dingen tegelijk) en krijg ik zomaar een stok(je) tegen mijn hoofd gegooid. Ik vloek even hartsgrondig. Wat doet dat deugd. Ik word zowaar even gelukkig van dat vloeken. En dan bedenk ik gelijk: niet nadenken maar invullen die handel. Dan gooide Rafelkath alsvast niet voor niks dat stokje tegen mijn (arme) hoofd.

1. Ben je zelf soms eens op zoek naar wat meer geluk?

Dat is een moelijke. In eerste instantie denk ik nee hoor. Ik zoek niet (bewust) naar meer geluk. Dat komt omdat ik algemeen genomen zeer tevreden en gelukkig ben met wat was en met wat is. Maar aan de andere kant probeer ik toch nog dagelijks behoeften in te vullen dus dat is op zich ook weer een vorm van zoeken naar meer “geluk”. Het antwoord is dus eigenlijk “ja, soms”. Maar ik kan ook best (even) ongelukkig of niet noodzakelijk gelukkig zijn. Gewoon mogen (er) zijn (een beetje zen-boedhisme denk ik) is op zich al geluk.

2. Wat maakt jou gelukkig?

Nu maak ik het me even makkelijk en pik even de aanpak van de gerafelde kath.

En dus kopieer ik … Er is enerzijds een puur fysieke sensatie die mij instant gelukkig maakt. Het is een soort gloeien in mijn onderbuik dat ontspanning uitstraalt naar de rest van mijn lichaam. Zodra dat opkomt, maakt het eigenlijk niet uit waar ik ben -dan kan ik gewoon (zitten) genieten en helemaal content zijn, zonder meer. Waarschijnlijk is het ook helemaal not done om het hier te vermelden. Waarvoor dus (niet echt) mijn excuses. Als ik helemaal eerlijk ben, moet ik dus toegeven dat de kortste weg naar geluk de gedaantewisseling van een stukje eigen vlees is. Ik kan er ook niet aan doen, maar dat jaagt direct een scheut van geluk door mijn lijf. Evolutionair gezien komen we recht uit de jungle, en dat voel ik soms dus.

Maar ik kan even goed delen van de minder viscerale invalshoek van de gerafelde kath kopiëren.

Want dat maakt me immers ook instant gelukkig: ons huis en onze tuin. De hond die met de woozies over het gazon rent (al dan niet achter de frisbee aan) of naast me komt liggen. Mijn echtgenote die lacht en me knuffelt. Onze dochter die een fijn moment heeft en straalt als gevolg daar van. De stilte en rust in ons huis. De kunstige metalen vis boven de dressoirkast en de herinneringen die er aan vast hangen. Een mooie film of een prachtig stukje muziek, bij voorkeur live. De kat die achter me aan het huis in loopt en daarmee aangeeft dat ze ons na al die jaren (en ondanks de hond die ze niet mag) nog altijd vertrouwt als zijnde haar “thuis”.  De ondergaande zon boven onze tuin en de opkomende zon tijdens de ochtendwandeling met de hond.

Maar net als Kathleen kan ik ook intens gelukkig worden ” als ik een samenhang, een evenwicht, een soort spontane verbondenheid ervaar. Dingen die kloppen, beter worden, in elkaar vallen.” Ik stel voor dat je de zinnen die er op volgden bij haar eens naleest. Want dat maakte mij eigenlijk ook gelukkig. Het lezen van haar zinnen, de omschrijving en het besef dat ze de nagel op de kop sloeg.

3. Maak jij anderen al eens gelukkig en op welke manier doe je dat dan?

Sjonge. Echt. In de brede context (de wereld waar ik geen “relatie” mee heb) streef ik er niet naar anderen gelukkig te maken. Daar is mijn levensmotto eenvoudig: doe een ander niet aan wat je zelf niet wil. Ik probeer dus zeer algemeen en altijd om anderen niet ongelukkig te maken. In de iets nauwere context (vrienden en familie) probeer ik toch aandacht te hebben voor hun noden en op die manier iets bij te dragen aan hun geluksgevoel. Maar meestal vanuit mijn eigen “context”. Wat mijn echt directe omgeving betreft (echtgenote, dochter, hond en kat) probeer ik er voor hen te zijn als ze me nodig hebben. En ook als ze me niet echt nodig hebben. Op basis van de glimlach in hun ogen denk ik dat ik er op die manier best wel in slaag om bij te dragen aan hun geluk.

4. Wat ga jij doen om jezelf/anderen gelukkiger te maken?

Over deze moet ik eens verder nadenken. Ik heb er dus geen direct antwoord op. Ik ga gewoon verder doen zoals ik bezig ben. Al mag het misschien wel wat meer zijn.

5. Als je een boek of film over geluk zou mogen aanraden aan de gelukszaaier, welke zou dat dan zijn?

Boek: geeeeeeen, maar dan ook echt geeeeeeeen idee. Kan mogelijks aan de keuze van mijn boeken liggen. 🙂

Film: dat is een moeilijke. Een feel-good film dus. Mijn persoonlijke feel-good movie is zonder twijfel de eerste film met JR. Maar ik kan me best wel goed inbeelden dat ongeveer 99.9999% van de blogpopulatie even een “bweek” moment zal hebben. Link naar de trailer.

 

Advertenties


18 reacties

侘寂 / 01

Onvoorstelbaar ! De eerste maand van het jaar zit er alweer op. Ik sloot die maand gisteren af in Thermae Grimbergen in de warmte en de koude. In aanloop naar dat bezoek dook ik nog even door hun website. Groot was dus mijn verbazing toen ik het volgende zag :

 

Een dikke maand geleden zat ik ook voor dat venster naar buiten te turen. Gisteren koos ik niet voor Thermae Melsbroek maar wel voor Thermae Grimbergen. Bij het lezen van de Wabi Sabi op hun website dacht ik, verdemme, ik heb voor 2019 een oude nieuwste hype op mijn planning gezet. Het kan verkeren zei Bredero. Ik lees dus dat Wabi Sabi een lifestyle is. Die het streven naar perfectie aan de kant zet. Oef denk ik. Laat dat buikje dus maar zijn wat het is dacht ik en nam nog een Lion (die ik dus ook op at).

 

Gerelateerd aan Thermae Welness, zijnde naakt in een sauna, is paragraaf twee toch echt wel een pareltje? Benieuwd hoe lang de copywriter daar heeft over nagedacht. “Blij zijn met wat je hebt”. “Je imperfecties omarmen en de kleine dingen in het leven waarderen”. Ik ga er beter niet op in, anders mag ik straks alsnog naar de psycholoog om jeugdtrauma’s te leren verwerken.

Paragraaf drie pastte ik dus rigourues toe. Het is immers verboden om in de sauna prachtige zonsondergangen met de smartphone (or any other device) vast te leggen. Niet dat de zonsondergang prachtig was he. Het was grijs en ik heb zo het gevoel dat ik het ene moment nog in het licht naakt in een ijskoude vijver lag en het volgende door de duisternis over het pad wandelde. De zon ging volgens mij niet onder maar verdween gewoon zomaar. Plop. Het ene moment is ze er, het andere niet meer.

Vier ! Komt dat even goed uit. Zowel naar paragraaf als naar aantal. Ik sprak dus af met drie vrienden gisteravond. Gewoon om te genieten van hun gezelschap. Ik wou best wel samen met hen op de selfie om met ons naakte lichaam te pochen op sociale media maar mijn smartphone lag in de locker bij al mijn andere belongings. En dus deden we wat we anders ook doen maar deze keer om een andere reden. En om die reden dronken we dan maar gelijk een fles cava leeg. Elk anderhalf glas. De bijna-jarige trakteerde immers.

We waren alle vier gelukkig en dat maakte de avond perfect in zijn imperfectie. Als dat geen Wabi Sabi is, dan weet ik het niet meer.

 

PS : ja, Petra, je commentaar op mijn vorig logje was dus een heel goede vraag ! Bij deze dus het begin van een antwoord.