bentenge

There is a crack in everything. That's how the light gets in/out.

Joy ?!

23 reacties

5 augustus 2018. 1971 is/was het jaar van mijn geboorte, dus dit maakt het de 48ste zomer dat ik op deze wereldbol ben. Ik laat dat (be/weg)zinken. De zomer is een tijd van reizen, dus reis ik even, door de tijd. Ik leun achterover en laat mijn gedachten vrij.

Onvermijdelijk dwalen ze (my thoughts) eerst naar de net voorbije reis. Het kwam in me op toen ik ergens te “Alpenvelde” stond en nu sijpelt het alweer mijn hoofd in :

Life has the answer to all the questions, take one at a time. Because there’s far too many to mention, that’s the way of life. Joy, it’s a new sensation, new vibration. It’s been so long, I’ve waited my time. No more need to fuss or fight, I’ll just enjoy my life.

Van de voorbije week off-the-grid (niet helemaal meer “off” uiteraard in deze “digitale” tijden) maakte ik gebruik om drie en driekwart boeken te lezen. Jaja, die driekwart : tijdens het lezen had ik het er echt mee gehad. Bij momenten zat ik even hartelijk te lachen, maar die momenten waren te schaars. Ik kan je het bamischandaal echt niet aanbevelen. De andere boeken: twee zeer fijne misdaaddingen en litteken van Sara Mesa. Best leuk dat laatste. Het vijfde boek dat ik mee had en nog niet aan toe kwam staat op de planning voor de komende anderhalve week. Omdat het moet. Het is non-fictie, namelijk “mentaal kapitaal”. Er is immers werk aan mijn winkel.

Dat er werk aan is bleek alvast uit het feit dat ik eerder dacht, staande op dat “Alpenveld oftewel Alpenweide” : joy, it’s an old sensation, old vibration. Niet dat ik niet meer geniet van het leven hoor, verre van, maar toch. De laatste tijd merk ik meer en meer dat de eenvoudige geneugten die ik vroeger had, those moments of simple joy, minder worden. Daar ga ik de komende anderhalve week eens dieper over nadenken. De oorzaak denk ik wel te kennen. Nu nog even zoeken naar de remedie.

Het terugreizen in de tijd brengt me even naar 2010 :

Toen waren we de eerste keer aan het Lac Blanc .

Prachtig meertje net (een luttele 2300m denk ik) boven de zeespiegel. In 2010 (foto hierboven) was het aan het begin van de zomervakantie, deze keer was het middenin. De impact van toerisme laat zich merken. Aan het begin van de zomer, in 2010, waren we er quasi alleen. Geen enkel been noch teen waagde zich in het water. Deze keer was er een “massa” volk. Sommige waagden zich tot kniehoogte in het water. Wij genoten van onze pain français aan de rand en keken toe. Opzij van ons op de rotsen waren twee oudere koppels aan een verkleedpartij begonnen. Eerder uitkleedpartij leek het toen één van de dames ongegeneerd haar T-shirt en bh uit deed. Die twee kledingstukken werden vervangen door een bikini. Met zijn vier gingen ze in het meertje zwemmen. Het leek me ijzig koud, maar toch ook best leuk. Toen de zwemmers uit het water kwamen nam ik toch even poolshoogte. Of eerder polshoogte denk ik. Anyway, ik vroeg dus of het niet te koud was in het water. Mevrouw antwoordde : “baignable”. Daar heb ik dus zeker vijftien minuten over nagedacht. En toen deed ik wat ik echt wel wou doen. Ik trok mijn schoenen, kousen, short en T-shirt uit en ging het water in. Het was zalig zwemmen in het Lac Blanc.

Joy !?

 

Advertenties

Auteur: bentenge

°1971 (Kortrijk, Belgium). Man.

23 thoughts on “Joy ?!

  1. Vakantieperiodes zijn altijd zalig…..als je op vakantie kunt lezen is het pas echt vakantie….ik heb 3 boeken uitgelezen waaronder een dikke biografie van Joost Van Den Vondel (niet altijd even simpel met dat 17e eeuwse Nederlands). De batterijen opladen op vakantie en in mijn geval, extra de banden aanhalen met mijn te-vlug-opgroeiende-tienerdochter….

  2. Dat is het leven he….kleren uit en zwemmen maar 🙂

  3. Ik zou ook niet aarzelen moest ik aan dat meertje zitten…

  4. Ja, dat was joy.

  5. Brengt herinneringen aan vroegere vakanties met mijn dochter. Zij staat ergens op een foto, ook met pet op, ook ongeveer op dezelfde leeftijd, samen met mij aan zo’n meer tussen de bergen.

  6. Meer moet dat niet zijn, he. Het leven kan zo simpel zijn als een plas water waar je in kan zwemmen.

  7. Hoe meer je meemaakt, hoe minder verrast je wordt, de vreugde is nooit zoals de eerste keer.
    Joy ervaren zoals in je ontdekkingsjaren bestaat vast niet meer na je 50e. Alles wordt dan zo stabiel. En stabiel lijkt vast te staan, ook al klinkt het positief.

    De allereerste keer dat ik ging zwemmen in een natuurbadje kon ik nog niet zwemmen. Werd met kleren aan het water in gespeeld, en het was een koele dag dus onze kleren droogden die dag niet meer op.
    Weet niet of ik daar nu nog zo om zou lachen als toen, de keer daarna namen we wat meer tijd om onze kleren eerst maar uit te trekken voor we het water in gingen.

    Ik wens je nog wel een hoop joyvolle jaren. Van harte gefeliciteerd alsnog, want ik kom altijd maar weer achteraan (omdat ik niet aan verjaardagen doe).

  8. ik ben geen liefhebber van zwemmen in meren.
    Toch goed dat men kan genieten van de simpele dingen des levens.

  9. Er moet iets veranderd zijn aan het metrisch stelsel, en ik heb de nota niet gekregen. Dat moet wel, want ik snap niet hoe je 47 jaar kan zijn, en 48 zomers hebt meegemaakt? 😉 (Telt opnieuw na op vingers … )

  10. Allez jong, daar 15 minuten moeten over nadenken… 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.