bentenge

There is a crack in everything. That's how the light gets in/out.

1989 (18+).

20 reacties

In de loop van 1989 veranderde mijn leven. Het was het jaar van mijn “100 dagen”. Op het moment van het gebeuren snapte ik er niets van. Voor mij was het niets anders dan een verplicht nummertje. Met onze klas hadden we gekozen voor één of ander bedenkelijk pakje waar we ons in wurmden. Ik herinner me zelfs dat ik op een podium stond om een “muzieknummertje” te brengen. Vraag me niet welk, ik weet het echt niet meer. Wel dat ik achtergrondbeweger was. Met zijn vier (S, G, K en C, allemaal mannelijk) deden we een dansje in bollekesrok met witte T-shirt terwijl op de voorgrond D (ook mannelijk) een liedje (lip)zong.

1989 was ook het jaar waarin een nummer uitgebracht werd dat me aan het scherm kluisterde. Ik vond de muziek geinig mooi en de video onbegrijpelijk prachtig. Wat ik wel nog weet : SCHANDAAL ! Blijkbaar was de zwarte wenende jezus (en andere delen van de clip) een brug te ver voor de goe-ddenkende-gemeente”.

In mei van dat jaar reed ik met mama en papa en een vriendin naar Antwerpen. Aangezien we ons middelbaar achter ons gingen laten (veronderstellende dat onze punten hoog genoeg waren) stelde zich de vraag : en nu ? Een mogelijk antwoord was : RUCA. Als provinciestadkind was “Antwerpen” iets van een andere orde. En eigenlijk was het eerder Berchem. We reden de ring af in Wilrijk en passeerden op weg naar het RUCA het Middelheimpark. Het park en zijn kasteelvilla en lanen maakte indruk. Na de infosessies gingen we met zijn allen nog even in dat park wandelen. De kunst in het park vond ik toen mooi en indrukwekkend.

Vandaag bouwt het Middelheimpark aan een tentoonstelling die te bezichtigen is vanaf 1 juni. Experience traps. Ik maak even een copie van een stukje tekst : veel van deze sculpturen veronderstellen interactie met de bezoeker. Ze verhouden zich tot een bepaalde mate van functionaliteit: van een expliciet bruikbaar concept tot het flagrant ontbreken van enig praktisch nut, soms in tegenstelling tot wat wordt gesuggereerd.

Daar (mijn korte interactie met het Middelheimpark imei1989 en okotober 1989- februari 1990) moest ik vandaag dus aan denken bij het lezen van het DS-artikel over de arc de triomphe. Madonna (en vele anderen) mogen zich hier en daar al een pad door de begroeiing gebaand hebben, achter hen groeit het gebaande pad nog sneller dicht dan het gras groeide tussen 28 april en 1 mei van 2018.

Deze arc de triomphe is dus in opbouw en lokt nu al controverse uit. De conservator en zijn team opteren om (naast de bewegwijzering om hem te vermijden) de arc (de triomphe) op een verhoog te plaatsen zodat “de fallus tussen het lover van de bomen hangt”. Ik bekeek de foto van het werk even en dacht, speciaal “plasstandje”. Omdat ik geen idee had wie zo iets bedenkt ging ik maar even op zoek naar “Gelitin“, de producenten van deze fonteineske “arc (de triomphe)”.

Contemporary art. Dat is wat de vier heren dus doen. Hun CV is niet van de minste. Beetje speciaal en niet echt mijn smaak. Beetje jammer dat we onze TV-kast juist kochten, anders was dit  hierboven (Die Schwebende Liegende uit 2011)wel een optie. Al is het wat moeilijk TV kijken zo. Naast contemporary art maakten ze ergens ook een serie foto’s. Geen idee of dat “selfies” waren, maar mogelijks waren die de start van hun huidige arc de triomphe. Ik geef er als uitsmijter eentje (Untitled (from series Staenderfotos – Nudes), 2000) mee als liefhebber van de bergen.

 

 

 

Advertenties

Auteur: bentenge

°1971 (Kortrijk, Belgium). Man.

20 thoughts on “1989 (18+).

  1. Wreed spellement heeft die eenzame man in de bergen.

  2. Het zal zijn wegwijzer zijn.

  3. de 100 dagen….memories….en daarna een leuke 100 dagen fuif….
    die man zijn wegwijzer zal zijn doel gevonden hebben waar hij naartoe wil denk ik…

  4. Ik wou dat ik kon terugkeren naar mijn achttien jaar met de kennis en levenswijsheid die ik vandaag heb.

  5. Ik verdwaalde een poosje in Gelitin.
    Dat is nog eens wat anders, soms inderdaad (ook) 18+ (jouw logje is toch heel veilig voor 16+)
    een bosje borsten als romp bijvoorbeeld.
    https://www.gelitin.net/projects/lucas-bosch-gelatin/
    Maar om daar nu alle dagen tegen aan te kijken zou mij niet meer boeien. Liever een keuze tussen af en toe, dus het doek voor de tv hangen is dan toch een leuke optie?
    Dank voor de tip.

  6. mijn 100 dagen was eind jaren 1970. Da’s ook al een poos geleden.

  7. Yes Eddie but is it art? 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.