bentenge

There is a crack in everything. That's how the light gets in/out.


23 reacties

@de roma (tonight)

1991. Stel …

If I could change… the way… I live my life today…

 

Advertenties


27 reacties

Let’s go buiten spelen.

In voorbereiding op vandaag kwam op de C&H cartoons website eergisteren het volgende :

Daar dacht ik eergisteren en gisteren wel even over na, maar vandaag dus helemaal niet. Want eigenlijk weet ik het wel. Ik was van de leeftijd van 6 jaar tot 18 jaar bezig met school en het halen van punten. Daarna spendeerde ik mijn tijd aan de universiteitsbanken. En sinds 1996 werk ik. Dat is dus grof geschat straks 22 jaar aan het werk. Nog eens evenveel en ik mag gaan “rusten”.

Speciaal voor de kindertjes, klein en groot, besliste de weergod ons genadig te zijn en stuurde heel veel zonnestralen en lekker warm weer naar onze contreien. Op die manier kan de buitenspeeldag niet anders dan een groot succes geweest zijn. Na het werk was ik dan ook buiten in de tuin te vinden. Ik overwoog even een spelletje voor grote kinderen te spelen :

Het idee verdween als sneeuw voor de eerste echte zon. Maar ik ging dus wel degelijk outside (in the sunshine) en deed iets anders dan hierboven. Ik speelde dat ander spelleke dat volwassenen regelmatig spelen. Werken. Om te zorgen dat alles (deze keer in de tuin) er wat goed uitziet. Na het spelen van dat vermoeiende spelletje legde ik me even te rusten. Niets zo zalig als op blote voeten door het groene jonge gras lopen. En dan even gaan liggen.

Zo zalig. Buiten. Spelen.


10 reacties

Toeval bestaat niet.

Een week en één dag na de vorige blogpost. Het 40 dagen bloggen ligt duidelijk achter me bedacht ik. Maar l’histoire herhaalt zich. Gisteravond keek ik dus voetbal. Net als een week geleden op disndag en woensdag.

Op dinsdag liet Barcelona zich vangen in Roma. Hun royale/koninklijke 4-1 uit de heenmatch werd dus te niet gedaan door 11 Romeinse duivel(tje)s. 3-0 werd het en Messi en co mochten terug naar huis zonder halve finale plaats in de champions league. Het moet een dompertje wezen denk ik. Ik schreef het al op facebook… dat zal ze leren om hun wedstrijd van zondag naar zaterdag te brengen om een extra dag rust te hebben. Rust roest. Maar die rust maakte vooral dat mijn petekind zijn (en mijn) bezoek aan Barcelona Nou Camp en de wedstrijd die oorspronkelijk (bij mijn boeking in december vorig jaar) op zondag vast lag in het water viel. C’est la vie.

Zo anders verging het “de koninklijke”. Die werden ook van het kastje naar de muur gespeeld maar Noord-Italianen hebben net iets minder killing instinct als het er op aan komt dan de Romeinen. Allegri speculeerde op de verlengingen denk ik. Ik schreeuwde hem nochtans vanuit mijn zetel toe… ga voor die 0-4 en voer nu (op 15 minuten van het einde van de reguliere speeltijd) toch minstens één vervanging door. Maar nee, meneer wist het beter en ging dus in minuut 90+ (extra tijd heet dat dan) samen met zijn moegestreden team onderuit. Strafschop en rode kaart voor de afscheidnemende Buffon. Ronaldo trapte de penalty magistraal binnen en ging zichzelf daarna weer maar eens te buiten aan exhibitionisme. Die nu nog niet weet dat hij een hypergetrainde sixpack heeft is echt wel voetbalvreemd.

Vandaag trek ik even de lijn door naar wat Spanje al even in zijn greep heeft. Namelijk de strijd van het Koninklijke Madrid, Rajoy en de rest van het koninkrijk tegen de afvalligen. De Catalaanse afscheuringsbeweging delft tot nader order, volledig in lijn met het Champions League gebeuren, het onderspit. Hoogmoed komt voor de val. Ter stoffering van mijn kennis las ik eerst nog dit artikel. Ben best wel benieuwd hoe de “Puigdemont-saga” gaat aflopen.

 

 


19 reacties

Après-Easter.

8.02 op een dinsdagochtend. Ik zit aan mijn werkbureau en heb geen specifiek maandaggevoel. Maandagen op dinsdag, best wel ok blijkbaar. Vier vijfde werken en de maandag overslaan, het zou best wel iets kunnen hebben. Voor de rest was dinsdag werkdag niet echt iets om over naar huis te schrijven. Het is een blijvende flow van hetzelfde. Nog zo’n twintig jaar te gaan en we zijn met pensioen. Ja, het leven is soms best wel een sleur. Het paasweekend was daarentegen een leuke “sleur”. Daar leer ik dus uit dat het allemaal mogelijks een kwestie van perspectief is. Hoe je naar dingen kijkt. In alle geval, kijkend naar mezelf leer ik dat zo’n lang bourgondisch paasweekend 1500g extra mezelf opleverde.

21.02 op een dinsdagavond. Ik lig in mijn hybride zetelstoel en staar naar het kleine scherm. De voetbalwedstrijd tussen Juventus en Real Madrid is dan zo’n 15 minuten aan de gang. Na de vroege CR7 goal komt de spanning er langzaam terug in en begint de wedstrijd terug te groeien. Best wel spannend en behoorlijk goed voetbal. De schakelaar in mijn hoofd staat op luiliggendkijkplezier. Drie keer 15′ later is het tijd voor een rustpauze. Ik maak gebruik van de voetbalpauze om zelf even actief te zijn. Ik gebruik het knopje + waardoor het “omhoog” gaat. Ik denk dat ze er om doen daar bij vijf tv. De champions league zender staat bij ons op vijf, nl Q2. Vroeger vier maar dan op vijf. Eentje verder op zes zit dan vijf tv. Waar ik dus tijdens de pauze terecht kom. En ja hoor, Adam en Eva. Het is een publiek geheim dat ik van naakt hou. Dus blijf ik even kijken want Eva springt net uit de kleren en van het vlot. Gezwind zwemt ze naar de kant waar Adam haar staat op te wachten. Op zich is het wel best leuk die eerste kennismaking. Hoe graag ze het mentaal niet zouden doen, de drang is groter dan de beschaafdheid. Adam stelt dus vast dat Eva er naakt heel goed uit ziet. Ik vind het ook. En Eva stelt vast dat Adam zich daar beneden geschoren heeft, en zo heeft ze het graag want niet geschoren is niet haar ding. Wel ja, denk ik. 15 is niet zo lang, maar net lang genoeg.

22.02 op een dinsdagavond. Juventus doet het niet slecht, maar Real is toch net een klasse beter. Iets na 22.02 gaat de Juventus defensie in de fout. Chiellini plaatst de bal knullig naast zijn uitgekomen doelman links van de goal. De man van ettelijke miljoenen of zijn het ondertussen miljarden spurt heel even de ziel uit zijn majesteuze lijf en houdt de bal nog net binnen. Hij speelt hem terug naar een medespeler die hem in doel plaatst waar Buffon net terug is waardoor die een doelpunt net kan vermijden. Daardoor komt de bal op rechts bij een Real speler. Die zet de gerecupereerde bal voor in de hoogte, en dan gebeurt dus dit :  link . Sinds enige tijd kijk ik dus door de attitude naar de speler die hij is. Wat een fenomeen. En wat een goal. Schoonheid is dus overal. Ook in voetbal.