bentenge

There is a crack in everything. That's how the light gets in/out.


14 reacties

A red sparrow ? Really ? (14/40)

Trailers zijn gevaarlijk. Ik zeg het maar even.

red sparrow

Three billboards outside Ebbing, Missouri. Prachtfilm. Tijdens die film zag ik de trailer voor red sparrow. De laatste film alvorens Jennifer L. een break van een jaar neemt. Bovendien ook een film met onze eigenste Matthias Schoenaerts. En dus dacht ik gisteravond, daar zit wat actie in, laat me die maar eens gaan bekijken op een doordeweekse woensdagavond.

Nu, ik had het kunnen weten he. Zelfs zonder de reviews te lezen, wat ik beter had gedaan, kon ik op basis van bovenstaande foto (uit dit artikel : link) mogelijks al doorhebben dat het niet vet veel ging worden met die film. Dat het niet zo heel veel om het lijf ging hebben zeg maar. De dochter vond de film beneden alle peil. En ik kan haar best begrijpen. La Lawrence is een mooi kind (ook als ze uit de kleren gaat), maar het acteren in de film is niet jedadde. En veel actie zit e rniet in. Het lijkt ook allemaal wat op een B-film.

Na het bekijken van de film deze avond las ik nog even de review in De Standaard. Twee sterren, yep, dat is dus 4/10. Meer is de film dus echt niet waard. De vele afwezigen hadden (voor een wezenlijk deel) gelijk. Dus sorry dochtertje lief, ik maak het nog wel eens goed met een betere film.

 

Advertenties


18 reacties

D-style part 2 (13/40).

Terug in de tijd : (zomer) 1972.

 

Als kleine ukkepuk, in 1972 telde ik al een volldeidg levensjaar, was ik graag bij mijn grootouders. Wevelgem, Pieter Breughelstraat, the place to be for a kid like me. Bovendien hadden mijn grootouders, naast veel ruimte die er op een appartement in Kortrijk niet te vinden was, ook dieren ! Niets zo leuk als dieren voor een klein manneke. Dat maakte dat ik al van het moment dat ik een klein ukje was leerde met een hond omgaan. Dit illustreer ik hier even met een prehistorische “the male nude, me, myself and I (incl doggy)” :

IMG_20180223_074641

En ja, er liep ook een (zwarte) kat rond, maar dat diertje was toen niet, en nu eigenlijk nog altijd niet echt, mijn “ding”. I prefer doggy style.


8 reacties

(G/r)ap. (12/40)

In een vorig logje (B******) leerde je reeds dat ten huize Bentenge een doordeweekse ochtend een relatief gelijklopend stramien volgt. Ik blader dus voor dag en dauw even door onze weekkrant die daarna met de echgenote mee op pad gaat. Het is dan ook haar krant, niet de mijne. Anyway, vanochtend las ik dus een artikel dat me deugd deed.

Op wandel in de ochtendkoude werkten mijn hersenen op volle toeren en bedachten een grandioze openingszin voor dit logje. Een echt pareltje ! Helaas helaas helaas… ondertussen zijn we dus een paar uur verder als ik aan het typen ga. En weg. Echt waar. Helemaal weg is ze mijn fijne openingszin.

Het kader waarin de zin past is het volgende :

Boef

De verslaggeving van het event zelf vind je hier : link . En echt waar ik had iets verbaal leuks in gedachten. Maar behalve de structuur gebaseerd op de woorden (g/r)appen en boef weet ik het niet meer. Mijn mezelf verheerlijkende spitsvondigheid zat hem in het woord gappen, dat volgens mij typisch Nederlands is, combineren met rappen en boef en afgeven op Bocca die dacht even met Boef een specialleke te doen.

Ergens liet ik me wijsmaken dat Boef een woordkunstenaar en virtuoos is en dat wou ik dus ook even zijn. Helaas pindakaas. Toen ik zijn liedje Habiba hoorde omdat mijn dochter er via mijn auto-bluetooth regelmatig op weg naar luisterde was ik er wel door gecharmeerd. Zijn muziek heeft wel iets. Een voorbeeld van de virtuositeit van zijn lyrics is hier te vinden via de uitlegkolom.

Ik ga er van uit dat die mensen van Bocca zich nu wel bekocht voelen. Toch blijft het bij mij een beetje duaal. Enerzijds wil ik aan hem geen woord vuilmaken, aan de andere kant intrigeert het me om te snappen hoe die mens nu echt in elkaar zit. Wat is attitude, en wat is Boef ?

 

 


16 reacties

1988 / D-style part 1. (11/40).

Na 10 legseltjes in het kader van 40dagenbloggen nam ik even een snipperdagje. Maar op zondag ga ik prehistorisch (de prehistorie op zondag van 11.00 tot 12.00 op radio2). Go back in time. Nu zit ik al twee minuten na te denken hoe de prehistorie “baseline” ook alweer klinkt op de radio. Geen idee dus.

Terug in de tijd dus : naar juli/augustus 1988. Stel dat je de link opent, ga dan vooral naar het stukje van 6:30 tot 7:30. In dit fragment staat een kerktoren die tegenwoordig op wandelafstand van mijn woonplaats ligt, maar dat had ik in 1988 in geen honderd jaar zelf kunnen bedenken. En om het compleet te maken volgt na het kerktoren fragment één van mijn meest gewaardeerde liedjes.

summer 1988

Zomer 1988. Dat is de momentopname die hierboven te zien is. De linkerkant van de foto is me heeeel dierbaar. Net als de rechterkant trouwens, want dat ben ik zelf op 17 jarige zomerse leeftijd ergens in Spanje. Maar de linkerkant, dat zijn dus “meter en peter”, grootouders langs moeders kant. Mijn grootmoeder overleed kort na de foto genomen werd, in augustus 1988. Mijn grootvader elf jaar later in augustus 1999.

Over mijn fijne grootouders ga ik het niet hebben, maar wel over iets dat ook te zien is in de linkerfoto. Enig idee ? Wacht, ik veeg even die traan in mijn ooghoek weg. Zei ik al dat ik fijne grootouders had ?

Terwijl ik verder typ beluister ik de prehistorie aflevering van 1988 verder. Sjonge, al die muziek geeft instant herkenning. Wat zalig toch. Het moet zijn dat 17 jaar qua leeftijd best wel een fijn moment was. Toen was de only way Yazz-gewijs nog altijd up denk ik. Hmmm, okee, even terug naar de topic van today. Ik vind de foto van twee oude mensen onder een parasol ook zalig vanwege het wezentje dat rechts onder zit. Prachtig toch hoe de hond naar mijn grootvader kijkt. Een zalig trouwe viervoeter die Finet.

Als zondaguitsmijter dus nog even dit :

Hopelijk is dat ook voor de temperaturen het geval ! Op voorwaarde uiteraard dat ook het zonnetje blijft. Laat de lente maar komen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


14 reacties

B****** (10/40)

Ten huize Bentenge volgt een doordeweekse ochtend een relatief gelijklopend stramien. Af en toe klopt het niet helemaal en lopen de lijnen wat door elkaar. Deze ochtend stonden we (het al even zijnde 20 jaar getrouwde koppel) dus onverwacht vroeg, of eerder laat, heb er niet echt bij stilgestaan, samen in de badkamer. Het moet zijn dat het opviel want haar reactie was “dat vind je leuk he”. Het zou best kunnen dat ik hier wat dichterlijke vrijheid gebruik en haar formulering net iets anders was.

In alle geval, het bracht me terug naar een opmerking van Kliefje op het logje B***** .  Ja beste Kliefje, echt niet alleen billen en benen. Ook borsten. Ik geef het toe.

Niet alleen mijn eigen schrijfseltje kwam zomaar in mijn hersenpan piepen, maar ook dit logje van koffie met melk en suiker drong zich nog even aan me op. De koffie met melk en suiker lag toen wel al, volledig in lijn met het ochtendstramien, achter mij. Maar toch wou ik er hier, op de laatste vrijdag van februari, maw de laatste vrijdag van tournée minérale, even iets rond brengen.

2018

 

Laat me eerst even antwoorden op wat Kliefje reeds weet : ja, ik ben net als de doorsnee man zeer sterk aangetrokken tot B****** (6 sterren tov 5 voor de andere B*****). Dat betekent dus echt wel dat als die vrouwelijke attributen (of wat er op staat) te zien zijn ze automatisch pilootachtig mijn aandacht trekken. Ik kan (of vooral wil) het niet helpen, het is zo. Net als ik niet wil meedoen aan tournée dinges, dat kan ik ook wel, maar wil ik niet.

Enfin, om een mogelijks oneindig lang verhaal korter te maken keer ik even terug naar wat ik hier wou brengen. Namelijk het logje van koffie met melk en zoetigheid erin.

Het moet dus wel lukken dat het hoofd onderhoud en een process engineer op het werk van een leverancier net voor het kerstverlof een eindejaarskalender kregen met “inhoud”. Via de ingenieur kwam de kalender (voorblad hierboven zichtbaar) inclusief inhoud op het bureau van een (ruimdenkende, al is dat niet het juiste woord) medewerkster van me terecht. Die deponeerde het materiaal in een lade van mijn bureau, waar ik het na de kerstvakantie dus aantrof. Het was toch even naar adem happen. Maar ik liet hem toen omgekeerd in de onderste lade verdwijnen als verdwijntruuk. Ondertussen ligt hij omgekeerd in de kast thuis. De volgende logistieke actie zal de grote verdwijntruuk worden. Ter illustratie geef ik willekeurig negen maanden uit de kalender :

calender

Enfin. De toegevoegde waarde van dit logje is dus best wel laag denk ik. Maar goed, ik kan er mee leven. Het kunnen niet altijd pareltjes zijn. Ondertussen zitten we dus in mijn verjaardagsmaand, en dat lijkt me de mooiste maand van allemaal te zijn.

2018 feb

 

 

 


11 reacties

Eva (IDB) zkt … (18+) (8/40).

Op een onbewoond eiland … loopt niemand voor je neus … drinkt met je billen bloot melk uit een kokosnoot… je wordt gezellig groot.

Op een onbewoond eiland, daar zou ik willen zijn.

Gisteravond keek ik dus voetbal en dat leek helemaal niet op leven op een onbewoond eiland. 22 voetballers op een veld ergens in de buurt van Londen. Ik genoot van Eden Hazard en Lionel Messi, twee voetbalkunstenaars. Nu weet ieder voetballiefhebber dat een wedstrijd uit twee helften bestaat met daartussenin een kwart uur niemandsland.

Die 15 minuten dode voetbaltijd gebruikte ik om te zappen. Op vijf tv bleef ik even hangen.

IMG_20180220_213941

Zij was dus voor het eerst op een onbewoond eiland. En ik zag het hoor, ze had een lang mes ter beschikking op dat eiland en kliefde gezwind de kop van een kokosnoot. Ik denk dat de melk best smaakte. Helaas voor haar is het tv format net iets anders dan met je billen bloot te nietsnutten. Want voor ze goed en wel wist dat het eiland onbewoond was kwam een man aangespoeld. Eva kreeg dus gezelschap van Adam. Dat werd daar best even gemaakt gezellig. Nog zo gemakkelijk niet helemaal alleen zijn op een onbewoond eiland, want dan loopt wel iemand voor je neus maar kun je wel met de billen bloot met zijn twee melk uit een kokosnoot drinken.

IMG_20180220_214401

Net als je denkt dat het best wel leuk kan worden met zijn twee gooien ze er nog een derde naakt tegenaan. Aangezien de VIP vrouwelijk is had ook het derde naakte wezen een mannelijke vorm. Ik keek dus zo’n 15 minuten lang en zapte dan terug naar voetbal. Naakt is dan ook maar naakt en het programma Edam zoekt Eva (al was het hier andersom) VIPs heeft immers weinig om het lijf.

Na even bezinken denk ik dat Inge met de zalige lach en het door sport gevormde lichaam dit vooral voor het geld en de vakantie deed. Ik geef haar geen ongelijk he.

IMG_20180220_215322