bentenge

There is a crack in everything. That's how the light gets in/out.


13 reacties

22/6

Op donderdag 22 juni, de warmste dag van het jaar tot nu toe, nam ik een dagje vrijaf om thuis de hitte te weerstaan. In short lag ik in de tuin te niksen. En heel af en toe trok ik die short uit om even in ons minizwembad te ploeteren. Kwestie van de hitte van me af te spoelen. Maar …

Op datzelfde moment maakten anderen een statement !

En dus zit ik hier nu even te (be)denken. Hoe groot de impact van stereotypen en de druk van de maatschappij kan zijn. Hoe we vast zitten in regeltjes en gewoontes en opgelegde patronen. Nu ja, ik zie mezelf helemaal niet in een rok naar het werk trekken. Zoveel flexibiliteit kan mijn hersenpan niet aan. Maar eigenlijk is er niets dat dat “illegaal” maakt. Denk ik. Sjonge. Het zou wat wezen. Nu ja, ik heb er de benen niet voor, dus laat maar zitten.

 

 


24 reacties

Semi-doorzichtig, 18-

Inspiratie vind je. Overal. Of nergens. Gisteren botste ik virtueel tegen dit aan. Zwak. Dat ben ik. Als het gaat over “borsten / dankbaar mooi staan te zijn / door de stof qua vorm zichtbaar (donker) puntje in het midden”. Ach, en op basis daarvan bedacht ik dus ook de titel voor dit logje.  Die zegt dan wel 18-, maar de inhoud is mogelijks wel 18+ . Al dan niet doorzichtig. Je bent gewaarschuwd.

Vandaag en ook morgen speel ik op verplaatsing. De kamer is me vreemd en de badkamer nog meer. Na een hete nacht stap ik ’s morgens het bad in dat ook als douche dienst doet. De douchesproeier staat op deftige afstand boven mijn hoofd, klaar om zijn stralen op mij neer te storten. Ik haal hem echter uit de houder want om de watertemperatuur te regelen moet ik me serieus bukken en dan heb ik hem liever in mijn hand. De kraan opent en het water stroomt. Het is koud. In tegenstelling tot mevrouw Appelvrouw hou ik niet van koude douches. Een koude douche nemen geeft wel een kick, schokkend wakker worden is dat, maar na even koud water zou er van staan absoluut geen sprake meer zijn. Ik beweeg de badkraan van rechts naar links. Het water is nu gloeiend heet. Een beweging naar rechts tot net voorbij het middelpunt en het water is terug koud. Dan maar een weinig terug naar links. Heet heet heet. Een paar mm terug naar rechts. Te koud. Dan weer drie mm naar links. Te warm maar aanvaardbaar. Sommige regelsystemen zijn gewoon niet gemaakt om te regelen.

Draaglijk net te warm stroomt het water over mijn naakte lichaam. De te hete nacht spoelt uit mijn lijf en het leven neemt weer bezit van me. Zalig dat water. Kunnen genieten van water, het is een luxe. Ik neem het doucheschuim en bewrijf en bepotel mezelf om het aan te brengen. Lekker zacht en schuimend gaat het over het lichaam om dan iets later met kracht door de douchesproeier van mijn lichaam gerukt te worden. Ik geniet nog even na, maar kom net te dicht bij het witte kunststoffen gordijn. Dat zuigt zich onverbiddelijk aan mijn lichaam vast. Het gevoel is evenwel niet onzalig. Ik beweeg me lichtjes en voel hoe de witte stof zich verder om me heen sluit. Ik blijf even staan en geniet. En bedenk “piemel / dankbaar staan / door de strakke natte plastic zichtbaar qua vorm”.  De stof dwarrelt terug. De douchekraan gaat dicht. Met recht opgeheven hoofd loop ik door de badkamer, kijk eens in de spiegel, kleed me aan en loop naar de kamerdeur omdat iemand op me wacht. Want het is donderdag. Werkdag op verplaatsing.