bentenge

There is a crack in everything. That's how the light gets in/out.


20 reacties

De paasprocessie.

Het is dus paaszondag. Ik breek even mijn hersenen en stel vast dat ik heel diep moet graven om ook maar enigzins te beseffen wat dat wil zeggen. Wat ik wel weet : paaseitjes ! Chocolade. Eén van mijn grootste verslavingen.

Omdat de dochter het huis uit is sinds gisteravond tot ergens kort na (paas)zondagmiddag nemen mijn echtgenote en ik even haar verplichtingen over. We zouden immers niet graag hebben dat onze televisie afkickverschijnselen vertoont. Zodoende gingen we elk in een zetel zitten. Met koffiekoeken en koffie ! En keken televisie. Het is te zeggen, we keken verder naar de film waar we gisteravond wegens vermoeidheid bij in slaap vielen. Televisie kijken ’s morgens na opstaan : opvoedkundig totaal onverantwoord. Maar goed, die strijd hebben we al even verloren denk ik. We kunnen dan evengoed ook maar even zondigen. Waar dient Pasen anders voor ?

Nadien ging ik even op paasprocessie. Daar maakte ik onder andere volgend beeldje :

 

Het beeldje kadert in het vorige logje : Ach mens … erger je niet. Aan windenergie erger ik me niet. Zelfs niet als ik de windmolens vanuit mijn leefhoek zie staan en zelfs (buiten in de tuin) hoor zoeven als ze (goed) draaien. Ze zijn immers (denk ik) een zeer rationele keuze in de strijd tegen de klimaatopwarming.

De hond en ik waren niet de enige paaszondagwandelaars.

 

Zalig pasen aan allen !

 

 

Advertenties


23 reacties

Ach mens … erger je niet.

Maar stop je energie in zinvollere en leukere dingen. Maar ja, af en toe erger ik me. En af en toe doe ik echt mijn best om dat niet te uiten of er niet te lang bij stil te staan. Maar soms komt het zo maar terug naar boven. Eigenlijk zou het correcter zijn om te zeggen dat het terug naar beneden komt. Ik visualiseer het even :

Prachtig, niet ? Een streep door de (energie)rekening.

 

 

__________________________________________________________________________________________

PS.

Om het te kaderen link ik voor de zekerheid even het nieuwsberichtje dat de eerste ergernis veroorzaakte. En dan ook nog een link naar wat mijn echte ergernis sinds vele jaren is. En bij deze waar ik echt van ga wenen : de kap van hout (ik blijf er bij dat dat is wat je nog dagelijks kan zien langs Vlaamse snelwegen). Op zich kan ik er wel mee leven dat ik (wat) meer betaal voor energie. Dat is op zich nog altijd de beste stimulans om op dit kostbare goed te besparen. Maar wat me echt ergert is dat de beleidskeuzes van de Vlaamse regeringen aan de macht tussen 1999 en 2012 uiteindelijk heel wat mensen zuur opbraken.

Ja, de stunt van Steve in het begin van de jaren 2000, om niet langer de investering te subsidiëren maar wel het genereren van stroom te compenseren blijft in mijn ogen één van de meest a-sociale beslissingen ooit genomen door een rode minister. Het was voor de mensen die niet investeerden (of konden investeren wegens onbeperkt kapitaal om een energie-productietje op hun dak te leggen) een serieuse streep door de energierekening. Nog altijd, en zelfs hoe langer hoe meer. Ons Freya koos de grote sprong voorwaarts door enerzijds subsidies op zonnepanelen af te bouwen en anderzijds de gezinnen zo miniem als mogelijk te belasten met de kost van de subsidies. De Turteltaks was het blauwe alternatief om het geheel wat te herschikken en de actie om de kosten van groenestroom en alle bijhorende netaanpassingen ook naar gezinnen door te rekenen en mogelijks veel minder naar bedrijven.

Misschien is het zo langzamerhand tijd om stroom te verdelen in “industrieel” gebruik en in “publiek” gebruik en over te gaan naar twee energietarieven. Moest het zo zijn dat de subsidies (opbrengst) hoofdzakelijk naar “ondernemers” gaan, dan stijgt hun electricitietskost (als groep). Is het echter zo dat de siubsidies (opbrengst) veelal naar de “gezinnen” gaan, dan zijn zij de dupe van het groenestroomsubsidiesysteem.

Uit die ganse energiesaga leerde ik wel : wat Vlaanderen zelf doet, doet het niet noodzakelijk beter.