bentenge

There is a crack in everything. That's how the light gets in/out.

Rooie oortjes.

15 reacties

Kom je hier al langer dan even lezen ? Ja ? Dan weet je het antwoord op volgende vraag zonder een seconde te aarzelen : welke stripverhalen deden vroeger de tijd stilstaan terwijl ik ze verslond aan de lopende band ?

 

 

 

Je ziet het, ik liet u even bedenktijd. Hopelijk keek je niet stiekem naar de titel ? Want anders kwam je op dit uit :

rooie oortjes

 

Zaterdagmorgen vlogen wij uit de veren. Iets dat we doordeweeks net wat minder vlot doen. Maar ja, wat wil je, een zaterdag is een vrije werkdag. Dat wil zeggen, we moeten nog altijd “werken”, maar dan niet voor een ander wel voor onszelf. En dus stonden we rond 8u24 aan de winkel met de laagste prijzen. Ahum, zo’n halfuurtje vroeger had mijn echtgenote me gevraagd wanneer de winkel openging, en met kennis van zaken had ik 8.00uur als antwoord gegeven.  Niet dus. Stond ik daar gelijk met rooie oortjes te koekeloeren, en mijn wederhelft samen met mij. Nu ja, 6 minuten is geen eeuwigheid, je kunt immers met moeite een deftige strip verslinden in die tijdspanne. Eenmaal binnen winkelden we er lustig op los. Werkelijk bijna alles vloog in onze winkelkar, het kon niet op. Als je het breed hebt mag je het breed laten hangen ? Enfin, neem de zin hiervoor maar gerust met wat korreltjes zout (en die er voor ook), want wat er stond dat was overdreven.

De rayon met de strips sla ik zelden over, want heel af en toe koop ik voor dochterlief een Kiekeboetje, een Sus&Wisje of als het echt niet anders kan een Jommeke of een Kampioentje.

Maar deze keer stond ik in dubio. Onder het motto dat het album maar 4.95 kostte en dat oude liefde niet roest (al ziet het item van vroegere  begeerte er dan ondertussen al wat verouderd en minder appetijtelijk uit) kocht ik dan maar nog eens een stripverhaal voor mezelf. Dat moet echt waar een eeuwigheid geleden zijn ! Maar kijk, ik deed het toch maar :

WP_20160516_09_24_24_Pro

Yep ! Album 250 ! Even meegeven dat het afhaken een eeuwigheid geleden gebeurde bij album 109, de Leeuw van Vlaanderen. Het is gelijk ook het eerste en enigste album in mijn collectie waar de rode ridder effectief in het rood zijn kunsten vertoont, al de rest is eerder de grijze of bruine of zwarte ridder. Goed, even meegeven dat ik meer dan één strip bezit van de rode ridder:

01

Sinds zaterdag ben ik nu dus ook de bezitter van strip 250. De titel van deze strip : “de uitverkorene”. Ik zocht het even voor je op : tot en met nummer 249 prijkt alleen de naam Willy Vandersteen op de cover. In lijn met de Rooie Oortjes wordt in nummer 250 aangegeven dat niet langer één man de strip draagt, dus vind je er tegenwoordig drie namen : Willy Vandersteen / Marc Legendre / Fabio Bono.

Dat het een stijlbreuk is zou ik na het lezen van de strip een understatement durven noemen. By the way, ik zat gisteravond (dinsdag that is) op mijn gemak naar “Eagle Eye” te kijken toen de reclame bruut mijn focus op Michelle afbrak. Groot was mijn verbazing toen in de reeks met aanprijzingen ook de rode ridder voorbij kwam. Sjonge, van een trendbreuk gesproken. Nu goed, om een lang verhaal kort te maken : de rode ridder strip is niet meer wat hij was. Ik loop even met je mee door wat me (chronologisch) opviel toen ik, nietsvermoedend van wat zich tussen nummer 109 en 250 afspeelde op teken- en verhaalvlak, strip 250 las.

De eerste bladzijde confronteerde me direct met de nieuwe tekenstijl. Niet slecht dacht ik. Toen draaide ik de bladzijde om en kreeg gelijk een rooie oortjes gevoel in plaats van een rode ridder gevoel :

WP_20160516_10_21_40_Pro

De gevisualiseerde blote borsten, dat is nieuw ! En de tekenaar brengt ze direct ook in perfect symmetrisch gevormde en groot uitgevallen vorm. Bon goed. De tijden zijn veranderd denk ik dan. En bloot doet verkopen ? Op bladzijde drie slaat de onderbroken erotiek om in een IS waardig alternatief :

WP_20160516_10_22_00_Pro

Pas op bladzijde 7 verschijnt Johan voor de eerste keer op het toneel, en dan nog wel in een droom. Daarna is het alweer een paar bladzijden wachten tot hij in het echt de strip in duikt. De nieuwe strip heeft twee gezichten, zoals je hierboven kon zien. Naast de rode ridder gaat ook jongedame Allis een rol van betekenis spelen, dat wist de achterflap me immers reeds vooraf te vertellen. Op bladzijde 12 zit Allis in een soort slaapkleed aan het vuur als er op de deur geklopt wordt… onvoorstelbaar, maar het is de dolende rode ridder die na zijn verschijning in haar visioen nu in het echt in haar leven stapt. Je slaapkleed zou voor minder gaan afzakken tot tepelhoogte :

WP_20160516_10_23_38_Pro

Maar elke deftige jongedame heeft snel door dat ze in avondtenue geen ridder kan ontvangen, en in no time to waste kleedt ze zich om met als doel de (rode) ridder toch bij haar uit te nodigen.

In de paralelle verhaallijn is Torn, de vriend van de vrouw met de perfecte grote borsten van blz 2, nog op zoek naar de liefde van zijn leven die door de stoute Malfrat voor eigen genot werd meegenomen naar zijn burcht. Die zoektocht loopt helaas slecht af, want het bloed spat uit zijn lijf op het moment dat de morgenster zich in hem boort.

WP_20160516_10_24_13_Pro

Goed, ook dat herinner ik me niet van de vroegere versie. Daar werd wel bloed vergoten maar bij mijn weten niet gevisualiseerd. Jammer genoeg is Torn (en die van zijn twee kompanen die gingen helpen) zijn lijdensweg nog niet ten einde. In stijl wordt zijn verminkte lichaam op een schand- en afschrikpaal geplaatst. Woehoe ! Tegenwoordig kan men in rode ridder strips ook leren hoe een “piemel” eruit ziet.

WP_20160516_10_24_55_Pro

De rode ridder, op de dool en in niets lijkend op de fiere ronde tafelridder van weleer, denkt dan maar zijn eigen weg te gaan, maar dan komt de kat uit de mouw :

WP_20160516_10_25_23_Pro

Non dormit qui custodit. Merlijn had hem jaren terug gezegd dat wie dit uitsprak zijn bescherming moest krijgen en stante pede naar Camelot moest gebracht worden. Et voila, de ridder zit opgescheept met een jonge deerne die niet naar hem luistert en een beetje doet wat ze wil. Toch zal hij haar telkens opnieuw moeten redden van gevaren. En die loeren overal om de hoek / boom :

WP_20160516_10_25_56_Pro

Maar de rode ridder is dus ook in strip 250 nog een sterk zwaardvechter :

WP_20160516_10_26_06_Pro

De recherhand van de schelm, die net er voor de borst van Allis omsloot, telt na de confrontatie met het zwaard van ridder Johan een paar vingers minder. Ook dat wordt mooi in beeld gebracht. Ook aan de dames heeft de tekenaar gedacht : kijk eens hoe hij die te(m)pel (en sixpack) van een ridderlijk lichaam in beeld bracht :

WP_20160516_10_26_46_Pro

De ridder blijkt evenwel zeer menselijk te zijn, want het gestroopte lichaam van Allis beste vriend brengt het minder goede in hem naar boven :

WP_20160516_10_27_04_Pro

Wat er ook van weze, de uitverkorene (Allis) wordt helaas ontvoerd en de strip eindigt “open” met een directe uitnodiging tot het aankopen van het volgende deel.

Hehe, denk ik dan, en misschien dacht je het niet na het lezen van dit logje, maar IK BEN FAN van de rode ridder nieuwe stijl ! Laat die andere maar komen !

Ik ga er uit met het beeldje dat in strip 250 een link maakt naar de rode ridder oude stijl. Nachten lag ik als jonge snaak wakker van de rode ridder’s nooit opgevende tegenstander :

WP_20160516_10_29_13_Pro

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Link 1.

 

Auteur: bentenge

°1971 (Kortrijk, Belgium). Man.

15 thoughts on “Rooie oortjes.

  1. Galaxa had tenminste altijd nog een zweempje blauw rond haar boezem. Suggestiever en meer mijn smaak. Hoewel dat lijveke van Johan er best mag wezen🙂

  2. Dit overtuigt me toch niet direct , eerlijk gezegd

  3. Ik beken dat ik bij het aankopen van de Panorama (later: P-magazine) ook wel eens toevallig in de Rooie Oortjes bladerde. Puur omdat ik geïnteresseerd was in de mooie kleuren die worden gebruikt, dat spreekt.
    Die 250 van de Rode Ridder zou ik liever niet in handen van mijn kinderen hebben gezien. Niet omwille van die blote borst (welhere!), maar dan wel omwille van het nutteloze geweld. Rondvliegende hoofden, vingers en ondersteboven hangende verminkte lijken, sorry, dat gaat er een beetje over…
    Knap stukje, Bentege !!

  4. Dit waren nooit de stripboeken die ik las.

  5. geef mij maar Jommeke, Kuifje of Bert en Bibber…

  6. Ik kreeg ooit eens rooie oortjes toen ik een ondeugende versie van Suske & Wiske te zien kreeg. De borsten van Tante Sidonia… Eek!🙂

  7. Ik had het al ergens horen “waaien” dat de strip nieuw leven ingeblazen zou worden. Alleen vraag ik me nu af, met jouw beschrijving van de nieuwe versie, of ik oud ben geworden en het dus daarom minder kan pruimen dan wel dat het echt niet goed is. Die blauwe strips, check ! Hele stapel hier thuis.

  8. Change is good, maar hier weet ik het nog niet zo. Levert wel een bijzonder vermakelijk logje op …

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s