bentenge

There is a crack in everything. That's how the light gets in/out.

Deadline.

12 reacties

Once upon a time in the wild wild west…

lived a popular and therefore famous writer called Tom Pancake. He challenged all his fellow “blowers” to regularly post a heroic story related to a “voyage” they made in strange-to-them territory. As I am a man who survived serious gunfights, as all cowboys still alive did, I tend to keep a promise. Dead or alive. That’s why people call it a deadline (I guess).

Mijn persoonlijke deadline stond dus op vandaag, aangezien ik maandelijks een foto wou brengen passend binnen de challenge. En die leef ik na, zowaar ik Bentenge heet. De invulling van deze challenge brengt me naar het westen. Where they say that guns are a constitutional right and thus rule the “local”world.

5731492076_5afccb68d3_b

Aha, helaas, deze foto is niet van mijn hand. Ik stal die ergens op het internet. Dit was dus even niet de invulling van de reisfotochallenge.

Ik ga graag solo, dat is deel van wie ik ben. Dus ook deze keer trok ik er zonder andere mens(en) op uit. De verharde wegen brachten me na verloop van tijd buiten de “bebouwde kom”. Avontuurlijk als ik ben verliet ik na nog wat wandelen ook de verharde weg en trok, gezien er geen afspanning was, het veld in. Al snel kwam ik aan een zone met begroeiing, die op het eerste zicht een behoorlijk obstakel leek. Ondertussen voelde ik me een halve cowboy en dacht dat ik me wel even door dit hindernisje heen ging werken. Ik manouvreerde tussen de bomen, ontweek zachte moerasachtige plaatsen, trotseerde allerlei soorten flora en klauterde even later de helling terug op waarna ik op een mooi stuk grasveld kwam. Ook hier ontbrak het typische “no tresspassing” bordje, dus ging ik dapper verder. Ik had ondertussen niet echt een idee waar ik was, maar het gevoel van richting was er wel nog. Ik geloofde echt dat ik op mijn persoonlijke kompas de weg zou terug vinden.

In wat echt wel op een wei leek waren geen dieren te zien, dus liet ik mezelf onder het prikkeldraadje “glijden” en wandelde onverschrikt het groene gras op. Dat is immers altijd groener aan de andere kant zeggen ze, en dat wou ik persoonlijk eens ervaren. Al snel vond ik de reden van dat groene gras, en dat wou ik dus via deze reisfotochallenge even (met een foto van mijn hand) met je delen :

the well

Uiteraard had ik nu graag nog heel wat heroïsche details uit de doeken gedaan, maar helaas moet ik zeggen dat er geen cowboy of aanverwant species aan de einder verscheen. Ik genoot nog even van het gevoel van vrijheid en avontuurlijkheid en stapte daarna quasi, mijn kompas werkt immers feilloos (I am a man !), via dezelfde weg terug naar waar ik oorspronkelijk vandaan kwam.

 

 

 

Auteur: bentenge

°1971 (Kortrijk, Belgium). Man.

12 thoughts on “Deadline.

  1. Een drinkplaats voor koeien, dus?
    Waar vond je deze oase?

  2. West-Vlaanderen of the Wild West, deze foto?

  3. “mijn kompas werkt immers feilloos (I am a man !)”: jaja, vandaar dat je je eigen voetsporen in omgekeerde volgorde gevolgd bent!😉

  4. En na het trekken viel je de briesende stier op die klaar stond om te chargeren ?🙂

  5. I am a woman and het natuurlijke kompas in huis. Windhaan en zonnewijzer. Mijn zes mannen – echtgenoot en vijf zonen -kunnen alleen uit de voeten met een gps. 😊

  6. Volgens mij ben jij gewoon in je tuin gestapt en heb je gewoon een foto van die beroemde vijver van jou genomen🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s